Hanife Arslan
@harsslann
now you hang from my lips like the gardens of babylon
Şu anda okuduğu kitaplar
küçüklük fotoğrafıma bakarken yazdığım küçük bir kesit, son zamanlarda hissettiğim karmaşık duygulardan birkaçını dile getirmek istedim(fotoğrafı ekleyemiyorum)
saçımdaki tacı kendim kırmıştım, mor kazağıma ne oldu hiç bilmiyorum. ama o siyah yeleği saklamayı başardım. ellerimde kına yok şimdilerde. kınanın elime çıkışını beklemek o kadar da heyecan verici değil
artık. saçlarım çok fazla dökülmeye başladı, son yıllarda bu fotoğraftaki kadar uzatamadım onları. gözlerimdeki ışıkları birileri söndürmüş; belki de lambalar patlamıştır, bi kontrol edeyim. gülümsemem değişti, dişlerimi saklayarak gülümsemeye başladım. bedenim değişti, artık o çiçek kabını tek elimle tutmakta zorlanmıyorum. fakat taşıyamıyorum bu eski kabı, çünkü üstüne her geçen dakika daha fazla anı yükleniyor ve ruhum yakında bu yükün altında ezilecek.
Reklam
eğer quasimodo, esmeralda’ya bir şarkı hediye edebilseydi bence bu şarkı patrick watson-lost with you olurdu. şarkının melodisi ve sözleri çok huzurlu. quasimodo da içten içe öyle biriydi. hem kitabı hem şarkıyı tavsiye ederim. :)