Hanife Arslan
@harsslann
now you hang from my lips like the gardens of babylon
Şu anda okuduğu kitaplar
ben bu kitapta olayları beğendim ama pek edebi bir dil yok gibiydi. süslü cümleler, uzun betimlemeler, yazarın araya girip kendi düşüncelerini söylemesini bekledim ama olmadı. bu hikayeler belki rusların anlattığı halk hikayeleridir de ondan dolayı doğrudan anlatmış olabilir, bu konuyu araştırmadım o yüzden üzerinde çok durursam bilmeden konuşmuş olurum. ama dediğim gibi biraz daha profesyonel bir dil bekliyordum. olay öyküleri anlattığından dolayı da çok hızlı bitirdim.
kitapta 6 hikaye var ve ilk hikayemizin adı “insan neyle yaşar?”. ben bu hikayeyi çok sevdim, edebi ve mitolojik bir yanı vardı. ayrıca mekanları, karakterleri kafamda çok güzel canlandırdım ve hâlâ o olay baştan sona gözümün önünde gelişiyor. hissettirdiği değişik bir duygu vardı, biraz kafamı karıştırdı, üzerine fazla fazla düşünmemi sağladı. diğer dini kitaplara olan merakımı da git gide artırdı.
diğer hikayeleri detaylı anlatmak istemiyorum çünkü 2-3 tanesi çok klişe bir olaydı, kısa kısa öykülerdi zaten. ilk öyküden son öyküye doğru okuma isteğim iyice azaldı. bu kitabı iyi hatırlamak için sadece ilk öyküyü anlatıyormuş varsayacağım. tolstoy’un diğer eserlerine de bakıp edebi dili hakkında kesin bir yargıya varacağım ama sayfalarca parisi betimleyen hugoyu okuyan biri olarak olay hikayeleri beni pek sarmıyor.
Reklam
çok uzun bir zamanda okudum evet, çünkü bu kitaptaki düşüncelerin çoğunun doğru olduğunu bilmemize rağmen hayatımızda uygulamıyoruz. okuma sürecim boyunca az da olsa kitapta tavsiye edilen davranışları yapmaya çalıştım. tam olarak şu an bitirdim kitabı. okumadan önceki ben ve şu anki ben aynı değilim. okuyanlara çok şey katacağını düşünüyorum ve Atatürk’ün de bir bildiği varmış ki bu kitabı biz Türk gençliğine önermiş <3. kitapta da genel olarak Finlandiya’nın az gelişmiş bir ülkeden günümüzdeki imrendiğimiz haline gelişini anlatıyor ve eminim kendinizle, ülkemizle bağdaşlaştıracağınız çok şey olacak. umarım bu kitapta yazılanları uygulayabilir ve ülkemizi, kendimizi en iyi versiyona ulaştırabiliriz.
sonu böyle bitmemeliydi deyip karakterlere sinirlendiğim bir kitap oldu. insanlar size çok şey vaadedebilir, size göre çok özel olan şeyleri sizin için kolaylıkla yapabilecek gibi görünürler ama aslında kanları şeytandan gelmektedir. kimseye güvenmemeyi ve insanlara karşı olan duvarlarınızı asla yıkmamanız gerektiğini anlatan bir kitap. yanlışlıkla kısaltılmış versiyonunu almasaydım daha iyi olacaktı ama orijinalini de okuyacağım.
eski zamanların gariban anadolu insanını olduğu gibi yansıtan, beni çocukluğuma sürükleyerek anılarımı canlandıran ve içimi acıtan bir kitap. genel olarak nüfus müdürlüğünde ortaya çıkan bir sorunun Yaşar adlı karakterin hayatını nasıl etkilediğini anlatıyor. bu hata onun hayatını o kadar kısıtlıyor ki insan okurken “yahu ben de derdim var sanıyorum.” demekten alıkoyamıyor kendini. betimlemeler ve böyle garip bir olayın anlatılması açısından bu tarzda karşıma çıkan ilk kitap ve çok beğendim. eski basımlardan okursanız kendinizi daha çok olayın içinde hissedersiniz..
genel olarak beğendiğim depresif kitaplardan biridir. betimlemelerin mekanları eksiksiz anlatması sayesinde olayı bizzat yaşadım gibi hissettim, ayrıca üslubu da beğendim. arada olaydan çıkıp felsefik konulara girilmiş ve okurun bu konular hakkında düşünmesi sağlanılmış, bu da en çok hoşuma giden kısımdı diyebilirim.
Reklam