Kocaman bir boşluğu insan içinde taşır.
Zor gelen her yolculuk böyle yaşanır.
Boşluk insanın içini delip geçer
Ve yarım yarım arınır insan
Sonunda
Kendi kendisinden bir tortu kalır geriye.
Harun Küsmüş
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yalnızlığını sırtında taşıyan biriydi
Aynı durakta beklerdi diğerleriyle
Kendisiyle benzer
Yalnız insanlar vardı.
Beraber aynı yalnızlığı taşıyan
Aynı yükün hamallığını yapan
Harun Küsmüş
Hakikat
En çirkini resmin
Hakikatin resmi
En sığ dehlizler gibi
Korkunç ve nemli
Karşısında durmak zor
Belki imkansız
Ya kör olmalı
Kaypakça
Ya da
Tutunacak iraden delice
Bekleşirken sinirlerin
Birer yumrukta
Kırılacak dişlerin
Şakaklarını sıktıkça
Öylesi bir azapki
Kor gibi
Yanacak sinen
Her an nefes aldıkça.
Harun Küsmüş
Gözlerinin etrafında çizgiler
Yaşlı bir üzüntüyle kabul
Dökülmüş zamanla aynı yere
Damlasıyla, ağıdıyla, hakkıyla
Ve sevilmemiş kelimeleri
Dilinin, dudaklarının, ağzının
Acısıyla tatlısıyla..
-Harun Küsmüş
Merhabalar içsiz
Adımlar katı
Eller soğuk.
Her baktığın yüzde
Aynı gülümseme
Bir kaç cümle iyi dilek
Biraz temenni ile
-Harun Küsmüş