Hasan Sabah
@hasansabah
Instagram: @hasansabah_
Lisans
Karşıyaka
756 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap bittiğinde geriye ne kaldı ?
Sadece #305053686
Okunmalı mı keyfe keder… Başkalarının acıları /kötü kaderi vs hep meraklı insanlara /okura çekici gelmiştir değil mi?
Kitabı okuyalı epey zaman olmasın rağmen yenice yorum yazmam takdir edilesi bir davranış değil :) farkındayım. Epey hacimli olan eseri de okumam uzun sürdü sayılabilir. Araya giren hastalık bayram vs geciktiren sebepler olsa da aslında tembellik ana etken olabilir.
borasbooks tavsiyesi ile başlamış olduğumuz Ngũgĩ wa Thiong okumalarının ikinci kitabı olan Kargalar Büyücüsü oldu. İlk okuduğumuz kitabı Aradaki Nehir'den sonra bu kitabı okuyup yazarın bize vadettiğininin ne kadarının gerçeğe taşıyabileceğini merak etmiştim.
Eser; yazarın yaşadığı bölgenin kültürünü, siyasal hayatını, gerçeklikten uzak absürt davranışların nasıl kabul gördüğünü incelikli bir dille okura anlatırken; büyülü gerçekçilikten ziyade afrika halk anlatı kültürünü yansıtması açısında çok önem arz ediyor.
Tabii ki inanılmaz yergi söz konusu iken saçmalığa varan anlatı parçacıklarının olması sizi şaşırtmasın. Otoriter rejimin ne kadar dalkavuğu varsa o kadar da saçma halleri ve adamlar var.
Göze çarpan değil direkt dikkati çeken bir başka unsur "Kadınların dik duruşu, dayanışması davranışları" anlatı boyunca önemini hiç kaybetmeden devam ediyor.
Yazarın fazlasıyla tekrara başvurması , eserin hacimli yapısı, kitabın bitişinin daha iddialı olması gerektiğini düşünmem benim açımdan kitabın eksi yönleri.
Velhasıl sabır isteyen bir okuma.
Selametle
“İstediği kadar toplumcu özler taşısın mektup bireyseldir. Bireyseldir ve temelde bir gizliliği vardır. Yazan ister ki yazdıklarını yalnızca ona yazdığı kişi okusun ama bunun hiçbir güvencesi yoktur” demiş Erdal Öz ön sözde.Ben de aynı fikirdeyim ama… Ama ile başlayınca işler değişiyor değil mi? İlk kimin mektuplarını okudum hatırlamıyorum şu an ama o insanların -yazar, şair, sanatçı- iç dünyasına duyulan merak , bir anlamda anıtlaştırdığımız insanların “insani vasıfları ve kırılganlıkları” aşkın ve düşkün hallerini okumak inanılmaz bir duygu…
Cemal Süreya’ın sadece “Şair” değil duygu adamı ve bir aşık olarak portresi gibi mektupları . Öyle elimden bırakmadan okudum. Aklınızın bir köşesinde olsun isterseniz kitaplığınızda da…
Sevgiler
Ben böyle eserleri neden seviyorum biliyor musunuz? İnsana yetersizliğini kendini aşkın zannedip aslında başlangıç seviyesinde nasıl debelenip durduğunu , ben oldum dediğin ; iyi okur dediğim yerden egonun kırıldığını hissettirdiği için. Yazar özelinde tekrar okuma hissi verdiği kaçınılmaz ama bahsettiği yazarları da bilmemek ya da hiç duymamış olmak da ayıp
Bilmemek değil öğrenmemek dediğinizi duyar gibiyim ama öyle değil işte…
Hem Lloosa hem Borges alın gözünüzün önünde dursun…
Sevgiler
“Bir kartpostala tek kelimeyle ‘ten’ yazardım.” diye başlıyor Katya … ve sonrasında John Berger devam ediyor. Şaşırtıcı, ruhu ve dimağı şenlendiren bir eser ortaya çıkıyor… Berger tarzı bir anlatım , öyle kuru kuruya değil; içine hayatı, insanı , bedeni öyle bir dille ele alıyor ki , üslubun güzelliğinden mi , Tiziano’nun gerçekliğine Berger’lerin muazzam katkısından mı bahsetsem şaşırdım.
Bakmakla görmek arasındaki o fark , ayırt etme gücü , ayrıntıların dirilmesi, ayrı ayrı ele alınsa bir kitap daha çıkar sanki.
Berger’lerin bakış açısına kapılarak okuduğum kitabın ana öğesi Tiziano resimleri olsa ve ilk bakışta soğuk bir eser gibi gözükse de aslında öyle değil .Sımsıcak bir ortamda hoş , ilgi çekici ve derinlemesine bir sohbet okuduğum.
O kadar çok altı çizilecek yer var ki ! Okudum, okuyun, okutun.
Sevgiler .
