Bazen ani bir yaz yağmuru, geceyarısı iri taneleriyle bizleri yoklardı. Toparlardık yatağımızı yorganımızı, aceleyle aşağı inerdik. Geceyarısı göçleri, en çok biz çocukları sevindirirdi. Bize bir tür oyun gibi gelirdi. Çekerdik yorganı kafamıza ve yağmurun yorganın üstünde "tıp tıp" patlayan melodisini dinlerdik. Ancak ertesi gün anamızın kirlenmiş yorganları yıkadıktan sonra tekrar sırtlayıp dama çıkaracağı gerçeği umurumuzda bile olmazdı:)