şiirler yazmıştım. Ama şimdi, şiir uzak. Uçuşup duran, üstüste gelip birikmeyen şeyler var, içim dolu bunlarla. Biliyorum ki şiir bunlar. Ve şiirin kendindeki huzursuzluk bu.
bütün bu olanlar yetersiz. çapraşık şeyleri düşünebilen, rüya gören uykusu kaçan ve yarınını ve ne zaman öleceğini bilemiyen bana yetersiz. en iyisi artık yaşamamak. evlenmeden çocuğum olmadan hatıra bırakmadan kendimi öldüreyim. fakat utanıyorum. beni ölü bulacakları zamanımdan utanıyorum.