haticesaike
@hatice1233
Çok amaçlı yirminci yüzyıl insanında dürtü var, ama derinlik ve yoğunluk yok. Şunu satın almak, bunu başarmak, yeni bir deneyimden geçmek gibi hedeflerimiz var. Hedef ve amaçlarımız yüzünden, hayatı yaşamak yerine tüketiyoruz. Hayatlarını belirli, sabit amaçlara indirgeyenler, hayatla yekvücut olmadan onun yüzeyine tutunma çabasındadırlar.
"Yaşamın amacı" denilen şeye ilişkin tüm misyonlar, insanın kendinden kaynaklanır. Yaşama ilişkin tüm açıklamalar, bizzat kişinin tanımladığı bir hedef, anlam ve amaç bulma çabasından ibarettir. Yaşamın amacı, ölünceye kadar yaşamaktır.
Hayatta olma bilinci kendini daha güçlü bir şekilde hissettirir geceleri, ölümün varlığı da öyle. “Yaşamın anlamı” gece duyumsanır ve sorgulanır. Kimse bunu öğle yemeği sırasında tartışmaz. Yaşam, gecenin konusudur.
Çimen yaprakları..
Şimdi beni elinde tutan her kimsen,
Bir tek şey dışında her şey beyhude,
Sana açık bir ihtar vereyim
beni daha uzağa götürmeden önce,
Düşündüğün gibi değilim, çok daha farklı.
Kim benim arkamdan gelecek?
Kim benim duygularıma adaylığını koyacak?
Çaresi şüpheli, neticesi belirsiz, belki de yıkıcı,
Vazgeçmek zorunda kalırsın her şeyden
yegane ve özel ölçütün olmak isterim sadece ben,
O zaman bile uzun ve zahmetli geçer acemiliğin,
Hayatın hakkındaki tüm o eski kuramlar ve çevrendeki
yaşamlara gösterdiğin tüm o riayetler terk edilir mecburen,
Bu yüzden kendine daha fazla zorluk çıkarmadan şimdi beni
azat et,
ellerini omuzlarımdan çek,
Beni yere bırak ve kendi yoluna git.
