Umudumu bağlayabileceğim hiçbir şeyim yok, Cömertliğinden başka. Kapına geldim, elim kolum boş olsa da açıyorsun Kapı’nı. Kurtar beni bu fırtınadan. Kulların arasında en çaresiz olanıyım. Kayboldum, dolanıyorum bulmaya çalışarak yolumu bir ormanin orta yerinde. Tüm ağaçlar birbirine benziyor ve her yol başa dönüyor. Sen'in kurtardıkların hariç kimse çıkış yolunu bulamaz bu ormanda. Kurtar beni. Zira ben hakikaten kendimi kurtaramıyorum.