Tuğba
@haticeetugba
Çiçekler açacağım , çiçekler açtıracağım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tuğba
, 2025 okuma hedefini güncelledi.2025 OKUMA HEDEFİ
8/17 kitap - %47 tamamlandı
8 kitap okudu
17 kitap
1.156 sayfa
0 inceleme
22 alıntı
sesinde bir mucize beklemenin heyecanı vardı. ah, kör olası umut, sen ne zaman kesildin ki?
Düşmeseydik nasıl öğrenecektik, elimizden tutmayanları...
Bir düşüş, yalnızca yere çarpmanın acısı değildir; aynı zamanda kimlerin yanımızda durmadığını görmenin de keskin bir aynasıdır. Bazen hayat, bizi yere sererek öğretir en çıplak hakikatleri. O an, en yakınımız sandıklarımızın sessizliğine tanık oluruz; ellerimizi tutması gerekirken, geri çekilen parmaklara, kayıtsız gözlere...
Ve işte orada, acının tam ortasında doğar gerçek fark ediş: Düşüş, bir cezadan çok, bir derstir. İnsan, kimin taşıyıcı olmadığını, kimin yalnızca seyirci olduğunu, kiminse gizlice düşmemizi dilediğini anlar. Elimizi tutmayanlar, aslında bize en kıymetli şeyi bırakırlar: kendi gücümüzü. Çünkü insan, kimseden medet ummadığında, kendi elleriyle doğrulmayı öğrenir.
Demek ki düşmek, kayboluş değil; bir ayıklama, bir seçilimdir. O an, kimlerin aslında "yol" olmadığını, kimlerin yalnızca gölge gibi gelip geçtiğini öğreniriz. Ve biz, bir daha kimseye düşmeyelim diye, kendi içimizden yükselmeyi öğreniriz.
İşte bu yüzden düşüşler, kayıp değil; kendi kudretimize uyanışın ilk harfleridir.