Hatice Göksu

Hatice Göksu
@haticegooksu
| gönlüme düşenler ‘Ezilmiş bir gül hüznü var içimde..’
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.
Reklam
“…zihnim boş, hiçbir şey düşünmeden, fakat içim dolu, ağır ağır etrafıma bakınarak, biraz da sendeleyerek yürüyorum.”
Boğuluyorum. Kurtulmak için başımı kendi derinliklerinden çıkarıyorum, bahçeye bakıyorum. Oyalanacak bir şey arıyorum.
“Bazen etrafımızda o kadar esrarlı bir hâdise olur ki ince teferruatına kadar bunu sezeriz, fakat hiçbir şey idrak etmeyiz; ruhumuzun içinde ikinci bir ruh her şeyi anlar, fakat bize anlatmaz, böyle korkunç işaretlerle bizi muammanın derinliklerine atar ve boğar.”
“-Peki.. sen söyle.. Ne düşünüyordun? -Birçok şeyler.. -Ne gibi? -Birçok.. Anlatamam.. Kısa kısa, başka başka, birçok şeyler..”
Reklam