hatice

hatice
@haticekka
ırmak yatağına sığınıyorum sınırlı bir çağ bu
Nasıl devam etmen gerektiğini benim bilmem gerektiğini nereden çıkarıyorsun, dedi sırıtırken. İbrahim duraksamadan cevap verdi: Çünkü şu ana kadar karşılaştığım her tuhaf kişi bana yol gösterdi. Adam yine sırıtarak sordu: Aradığın şeyi hala bulamadığına göre, belki sana sadece kaybolmayı göstermişlerdir, bunu düşündün mü hiç? İbrahim bunu hiç düşünmemiştim. Ama, dedi duraksadı. Zaten kaybolduğum bir yerdeyim, daha da nasıl kaybolabilirim ki? diye sordu. Akıllıca bir şey sormuş gibi. Adam yine sırıtarak cevap verdi: Bulmamak kaybolmak değil mi? Sonsuza kadar bulamayarak dolaşsan, kaybın sona ermez. Hiçbir yere de varamazsın. İbrahim düşündü. Şimdiye kadar yaptıklarının birer saçmalık olma ihtimali kendisini incitti. Hep bir şeylerin anlamı olduğunu düşünerek yürümüştğ, ya değilse sorusu kalbini ezdi. Ama yine de hemen cevap verdi:Sonsuza kadar bulamayarak dolaşmak demek aslında sonsuza kadar aramak demek. Sonsuza dek arayacak sabır ve kudret bende olduktan sonra kaybolmam ki... Dedi.
Reklam
Aşk gibi işte, içinden bakınca başka görünür, dışarıdan bakınca başka görünür. Sen yanmakta kavrulmaktasındır, bilgeliğe doğru yol almaktasındır, dışarıdan sana bakanlar alakasız bir şey görür... Duraksadı.
Senden uzak durmalıydım. Ama zırt pırt sana rastlıyorum. Neden?
Aslında şuan herhangi bir sırrı çözüyor değiliz biliyorsun değil mi dedi ebru deniz. İbrahim düşünceli bir ifadeyle baktı genç kıza. Aslında biliyorum, kabul edersem var olan bir yerdeyim, bunu kabul ettim. Çünkü kabul etmezsem delirebilirdim. Bunu içten içe biliyorum, dedi. Yine de dite ekledi. Her şey bir sırrı çözmek içinmiş gibi geliyor. Hayatımı kaybetmiş olmam dahil.
Senin ne gördüğünü bilmem ama benim gördüğüm sen hala gördüklerine fazla inanıyorsun, bu kadar mesafe katetmiş olmana rağmen.
Reklam