Elimizden tutmak isteyenlerin düşmanı, kolumuzu kıranların dostuyuz artık. İyilikten, doğruluktan kopmuş, insanlığımızı unutmuşuz. Arkamıza bakmadan kaçıyoruz. Birbirimizden benliğimizden, içimizde doğuştan var olan güzelliklerden, beyazdan, aydınlıktan, çiçekten kaçıyoruz. Düzensizlikler ortasında bocalamaktan başka bir şey değil yaptığımız.