Ağlamak..yalnız gözyaşı dökebilen insan anlayabilir bazı şeylerin hikmetini.
Ama insan her zaman ağlayamaz,diyor çocuk.
O zaman da ağlar gibi durmak gerekir.
Çocuk anlayarak bakıyor dedesinin söylediklerine.
Biz,hüzün peygamberinin ümmetiyiz,diyor dede, ağlayabilenler ağlar ağlayamayanlar ağlar gibi yapar.
Hayat da böyledir,Mefharet, hayat da böyledir. Çaresizlik ve tehlike ânları vardır ki, o zaman çırpınmaya ve haykırmaya gelmez. Batar insan ve boğulur. Marifet o ânları geçirmektir. Sonrası gittikçe kolaylaşır. Kadere teslim olmak lazımdır o ânlarda. Menfi, miskin, âciz bir tevekkül değildir bu.Anlıyor musun? İsyanın tekniğidir. Yani sabırdır.Müspet, enerjik ,hedefli ,iyimser bir sabır.Dikkat et sözüme. Bu dünyada ölümden başka hemen her şeyin bir çaresi vardır. Mesele diye karşımıza çıkan zorlukların çoğunu kendi ruhumuzun içinde halledebiliriz.