Her aşkın öldüğünde gittiği yer aynı değil
aynı değil kalbin kaldırdığı hasat, uğradığı zarar
Ben çıkamazken yüzüne kan oturmuş akşamlardan dışarı
serde bu heves, bu ümit, bu humma
aşk adaşım olana kadar
bendeki bu kalp imkânı!
Biliyorum, aynı şafağı sökmüyor gecelerimiz bu aşk benimle benim aramda artık
gerisi yas tutan kelimelerin âhı!
yer değiştirir imayla imla
tınıyla çağrışım
bin benzer bir benzemez harita
kulağındaki hatırladıklarıyla aklın ayırdıkları
imayla geçilen imlaya takılan hayata