Fuguiye sinir oldum okumam boyunca tüm olanlar bir nevi onun suçuydu bence . İyi bir hayatları varken kumara batması bütün servetini orda bitirmesi üstüne üstlük bunu da babamın günahıyım diyip sorumluluk almaması kendini bir nevi haklı çıkartma çabası beni çok sinir etti.Sadece kendisine etki etse bütün bunlar anlarım fakat ailesine yaşattıları , kızının sonradan konuşamamasına o kadar üzüldüm ki hele oğlu Youqing daha annesinin karnındayken çocuk acı çekmeye başladı öyle çok üzüldüm ki küçük çocuğa ölümü beni çok sarstı halbuki çok umutluydum büyüyecek çok iyi bir atlet olacak ... Ölme şeklide korkunçtu nasıl bir hata ki göz göre göre yapıldı babasının valiyi suçlamamasına da çok kuruldum oğlun onun yüzünden öldü sen hâlâ yok kilo almışsın vs Jiazhen neyseki gerekli tepkiyi verdi. Jiazhene de üzülüyorum kadın hayatının çoğunu sefalet içinde geçirdi . Çocuklarının onlardan önce ölmesi ardından onun da ölmesi çok ama çok üzücüydü . Fengxia ve Erxinin ilişkisi, oğulları Kugenin hayatı ... Çok fazla gözyaşı vardı kitapta acı üstüne acı yaşanıyordu , hayat belki de böyle bir yerdir fakir olmasalardı başlarına belki bunların hiç biri gelmeyecekti . Yaşamak kolay değil elbette fakat fakire hiç ama hiç değil . Keşke herkes aynı şartlara sahip olsa bu dünyada kimse ne açlıktan ne de çok çalışmaktan ölmese hele de çocuklar ...
Kitabın olay örgüsü iyi olmasa da yazarın edebi bir üslubu da benim açımdan olmasa da kitabın konusu hayattan ve gerçekten birilerinin bir yerlerde belki de bizim ruhumuzun bile duymadığı acılar yaşayıp gözyaşı döktüğü yaşamlar olduğu gerçeği beni çok üzüyor. Kitap biraz bana Toprak Anayı hatırlattı o da çok güzel bir kitaptı herneyse sonuçta bana birkaç ders verdi yaşamın sürekli bir mücadele istediği ve bu kısa ömrümüzde ailemizin kıymetini bilmemiz