Bir gün adımı unutursan eğer,
Sessizce çekildiğim köşemde hatırla.
Gözlerin dalarsa uzaklara sebepsiz,
Sana hiç kıyamayan kalbimde hatırla.
Yarım kalmış bir şarkı çalarsa bir yerlerde,
İçini acıtan o ince kederde,
Yağmurun cama vurduğu o her damlada,
Sana biriken gözyaşımda hatırla.
Biliyorum, hayat akıp gidecek kendi yolunda,
Belki de yabancı bir el olacak kolunda.
Ama ne zaman bir sızı duyarsan solunda,
O derin, o iyileşmeyen yaranda hatırla.
Sana ne nefretim var ne de bir sitemim,
Sadece tükendi her şeye dermanım, yetmedi gücüm.
Toprağa düşerken en son nefesim,
Seni dünyalar kadar seven o kadında hatırla...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hâlinde bir bozulma gördüğünde, şükretmediğin bir nimeti veya işlediğin bir hatayı hatırla.
ibnul Cevz رحمه
Gelecek olan şey senin içinde ve senden doğacaktır. Bu yüzden kendi içine bak ve hayattaki en değerli varlığını yani kendini hatırla.
"Sen beni sana yenilmiş olarak hatırla, nasılsa bir gün kazandığının zafer olmadığını anlayacaksın.."
Sırat’tan incedir sevda köprüsü
Beraber geçelim tut ellerimden.
Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü
Beraber uçalım tut ellerimden.
Gönüldeki birlik kalkandır dışa
Aldırma ayaza, yele, yağışa
Giden ilkbahara, gelecek kışa
Beraber göçelim tut ellerimden.
Birleşmek üzredir şafakla gurûp
Korku beklenilmez kapıda durup
İster zehir olsun, isterse şurup
Beraber içelim tut ellerimden.
Çağır hayallerin en ötesini
Yakından duyarsın aşkın sesini
Sonsuz mutluluğun penceresini
Beraber açalım tut ellerimden.
Hatırla kaybolan hatıraları
Elmastan ışıklı, altundan sarı
Zaman tortusundan işte onları
Beraber seçelim tut ellerimden.
Şüphe “başlangıç”tır, karar “nihayet”
Zamanı zamana etme şikayet
Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet
Beraber kaçalım tut ellerimden.
Abdurrahim Karakoç