hiçbir sevinç -sevinç ne- hiçbir şey yok
şu gecenin ucunda
ve öteki boşluklar ürpertiyor insanı
tek başına olmanın dengesine vurunca
evet şimdi ne var bakalım avucunda:
dövüş mü, yenilgi mi, bir bulut parçası mı,
aşkın fotoğrafı olan bir mayıs sonrası mı,
bir türkü mü......
..... gökler başıboş bir fanus gibi
çılgın bir kürre gibi gidip
her yanımızı boş bırakınca
bomboş bırakınca
yalnızlık çoğalan bir yunus gibi etrafını sarınca
ne var avucunda
.... hatırla!
hani kan vericileri, kan vericileri
ve kanı alıcıları da unutma
Beni güzel hatırla. Bunlar son satırlar... Farzet ki bir rüzgârdım, esip geçtim hayatından ya da bir yağmur sel oldum, sactım; sonra toprak çekti beni.
"Sonra karşında olanlara dikkatle bak, onu olduğu gibi gör ve iyi bir insan olman gerektiğini hatırla; insanın doğasının gerektirdiği şeyi yolundan sapmadan, sana nasıl doğru görünüyorsa öyle yap."