Bugün kötüyüm
Hava kasvetli ve yağmurlu ,
Aylardan haziran oysa
Güneşin doğmasını beklerken Bir rüzgar sızıyor penceremden soğuk odama....
"üşüyorum" diyebilsem keşke Keşke büyümek bu kadar zor olmasa...🍁
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kelimeler dolanıyor öyle böyle
Avluda mahkumlar gibi
Sonra taş kesiliyor
Gardiyanlar!
Dikiliyor başlarda
Sanki anlar dolmamış gibi
Anlamlar parmaklık...
Kimsenin görmediği demirden sınırlar
Hayatı kazıyacak tırnakları kırıyorlar
Aşk iki - sen ve sen(!)
İş üç harfli - onlar bunlar şunlar
Aşk işi çalışanları harıl harıl
Emekliliği gelenlere paydos
Alev al-yan sonra kül ol
Duman?
Yalnızca bir tutam
Ama mahkumlara yok
Sayamıyor kimse
Sen'de kutsallaşan harfleri
Parmaklar çarpık,
Uzanmak bilmiyor başlar
Kesilecek bir nefes
Yapışmış cama bir buğu
Hava tahmin ediyor
Düşeş!
Turnanın kanadında sen vardın,
Ama parmaklar gözüne
Sen benim sabah güneşimsin!
Bu küçük kaktüs bana sevgiyi öğretti.
Hiç fark etmemiştim.
Üç beş gün önce akşam çiçeklerinin kapandığını gördüğümde tesadüf sandım. Sonra bir kaç gün izledim onu.
Her akşam hava kararmaya başladığında narin çiçeklerini usulca içine çekiyor,
sanki dünyadan saklanıyordu.
Sabah güneş doğup ilk ışıklarını üzerine bıraktığında ise yeniden açıyordu bütün güzelliğini.
Tüm herkesten sakladığı yapraklarını sevdiği güneşini görünce açıveriyordu.
Şaşırdım!
Çünkü bir kaktüsün bile sevdiğine böyle yönelmesi,
sevdiğini görünce bütün güzelliğini ortaya koyması bana çok şey anlattı.
Sonra düşündüm…
İnsan da bundan farklı değil aslında.
Ruh, kendini ait hissetmediği yerde susar, sessizleşir, içindeki renkleri saklar.
Yaralanmamak için çiçeklerini kapatır. Bekler..
Belki bir gün kendisini anlayacak bir güneş doğar diye.
Yada doğacak güneşten bile hiç bir zaman haberi yoktur..
Sen benim hayatıma tam da böyle doğdun.
Seni ilk gördüğüm günü hatırlıyorum.
O günün sıradan bir gün olduğunu sanmıştım.
Oysa farkında olmadan hayatımın mevsimi değişiyormuş.
Seni tanıdıkça içimde yıllardır hiç tanımadığım yerleri buldum.
hiç tanımadığım hislerle tanıştım.
Kimseye göstermediğim duygularım birer birer gün yüzüne çıktı.
Çünkü sen, çiçek açmaya korkmayan yanımın sebebiydin.
Yanında kendimi saklama ihtiyacı duymadım.
En savunmasız tarafımla, yani bir avuç şu kalbimle durabildim işte karşında.
İçimde ne varsa, yıllardır karanlıkta bekleyen ne kadar duygu varsa hepsi sana doğru açıldı.
