"+Ne yapmalı Olric?
-Özür dileyin efendimiz...
Onu ondan çok sevdiğiniz için, düşündüğünüz için. Çıkarsızca yanında Olduğunuz için, yüzünde tebessüm varken unuttuğu için, bunca sevgiye rağmen hala kaçtığı için,
Canınızı bu kadar yakıtığı için özür dileyin efendimiz...
+Ama Olric!
-Dileyin! Hata sizin efendimiz... "
Reklam
-Kolunda ki yaralar efendim?
+Tutunurken oldu Olric
-Ya yüreğinde ki yaralar?
+Tutulurken öyle oldu Olric
-Peki ya gözlerinde ki suskunluk ne efendim
+Hiç dokunma. Sus Olric.
+Sevdiğin biri var mı?
-Evet.
+Oda seni seviyor mu?
-Evet.
+Söyledi mi peki?
-Hayır.
+Nerden biliyorsun.
-Her seferinde kitaplarımı geri verirken arasına çiçek koyuyor.
+Hepsini okuyor mu?
-Elbette okuyor.
+Öyle mi, sordun mu ona.
-Önemli yerlerin altını çizdiğini görebiliyorum.
+Oda senin gibi insanlığı kurtarmak mı istiyor?
-Evet.
+Nerden biliyorsun?
-Altını çizdiği cümlelerden.
-Ondan sonra hayat kaldığı yerden devam eder mi Orlic?
+Evet efendimiz, hayat devam eder ama...
-Ama ne Orlic?
+Siz bıraktığı yerde kalırsınız efendimiz.
İnsan yüreği denize benzer Theo;
içinde dalgalar ve fırtınalar barındırır,
diplerinde inciler vardır.
