Kitaplarda okuduğun depresyon kelimesine bir cankurtaran simidi gibi sarılırsın. Çünkü nedense hepimizde, maddi olsun, manevi olsun,bütün dertlerimize bir isim takma merakı vardır, bunu yapmazsak büsbütün çılgına döneriz.
"Nâzım gittikten sonra üç günden ziyade
uyku uyuyamadım. Gündüzleri, geceleri,
bahçeyi, ders odamızı, kitaplarımı, hatta
yıldızları bile yadırgadım. Hepsinden bir şey
boşalmış, uçmuştu. Ağlamadım, kederli
değildim. Bir şey doğuyor, boşalıyordu.
Gözlerim kuru, ellerim boş, dolaştım durdum."