Bir Sinan Akyüz kitabı ile geldim bu sefer. İncir Kuşları adı kitabı ile 1000kitap uygulamasında çokça tanınan yazarımızın Fidan Hanım kitabını okudum. Alıntılarına ve kapağına vurulup aldım. Rengarenk güzel bir kitap diye... Bir heyecan ile başladım. Akıcıydı bence. Akıcı olmasında sıkıntı yok. 99.9'u dramdan ibarettii. Ne zaman mutlu olacağız dedim kitapta o kadar fazlaydı yani. Yazarın diğer kitaplarından ve tarzından haberim yok ama bu eseri bu şekilde idi. Diğer kitapları okur muyum? Sanırım evet. Ama mutsuz bir zamanda okumam. İçim bayıldı dramdan ahahahah. Okumak isteyenlere bilgi olsun yani dram dram olduğunu eserin. Okuyacaklara bol hüzünlü okumalar dilerim.
O hâlde onunla ben vedalaşırım. Çünkü sevgi bazen fedakârlık demektir. Bazen kendini geri çekmek, bazen de en zoru seçmektir. Ama belki de bu hayattaki en kıymetli şey, insanın sevdikleriyle helalleşerek vedalaşabilmesidir. Ne kadar acı da olsa...
Kitaplar hayata tutunmanın başka bir yolu.İçinde kaybolursun ama sonunda kendini bulursun.Hem acıyı hem sevinci tanırsın onlarla.Kitap,insanın kendi içinden geçen uzun bir yoldur.