Hazan Dilan Çelen
@hazanbayar
Endoplazmikgaripbirkulum
Şu anda okuduğu kitap
Öncelikle kitabın başında belirtilen
-Duygusal, sözlü ve fiziksel yakın partner istismarı
-Psikolojik manipülasyon,
-Savaş, kıtlık ve veba
-Kan ve vahşet
-Rızaya dayalı cinsel içerik,
-Sadomazoşizm,
-Kendine zarar verme,
-Biyolojik terör,
-Şiddet ve cinayet,
-Alkol kullanımı,
-Depresyon ve delilik tasvirlerini içerdiğini belirten yazısının ciddiye alınması ve okumadan önce düşünülmesi gerektiği konusunda yazarla hemfikir olduğumu söylemeliyim. "Vampirleri anlatan bir kitap alt tarafı, ne olabilir ki" diye hafife alarak geçilmemeli bu kitabı okurken.
Dracula'nın ilk gelini Constanta ile kurduğu, daha sonra başkalarıyla genişlettiği ailesini nasıl binbir manipülasyon-duygusal ve fiziksel şiddet kullanarak yüzlerce yıl bastırdığını ve bunun sonucunda kendi dehşet sonunu yarattığını anlatan, Constanta'nın ağzından Dracula'ya yazılan bir mektup tarzında olan, aşırı akıcı ve gayet başarılı olduğunu düşündüğüm bir kitaptı. Bir günde bitti.
Tavsiye ederim şahsen, ilk uyarıdan sonra kaldırabileceğinizi düşünüyorsanız tabii.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kız Kardeşimin Hikayesi adıyla filmi de çekilen, etkileyici, akıcı bir dille yazılmış bir kitap. Ama filmin sonu değiştirilmiş, kitaptaki sonla karşılaşınca şok oldum. Ama iyi ağlattı, baya güzel ağlattı hem de
Bana kalırsa önemli bir sürü konuya değiniyor kitap. Proje çocuklar, organ nakli, evde hasta olan bir çocuk varken diğer çocukların hissettiği önemsizlik ve görünmezlik duygusu, annenin ve babanın yaşadığı psikolojik çıkmazlar, etik kurallar... Hepsini karakterler üzerinden başarılı bir şekilde görebiliyoruz. Bölüm bölüm farklı karakterlerin süreç boyunca yaşadıkları ve arada yapılan geçmiş hatırlatmaları yerinde olmuş. Bir dizi ya da film izlerken sahnelerin akışını izlemek gibi.
Başarılı bir kitap efenim, tavsiyedir.
Öncelikle kitabın yazım dilini hiç sevmedim. Kitapla bağ kurmayı zorlaştırdı bende. Konusuna gelince kitap boyunca karakterler o kadar aynı yerde dönüp durdu ki sıkıntı bastı okurken. Bir şeyler olsun diye bekledim ama sayfalar ilerledikçe olan tek şey dramın artışıydı.
Ayrıca Roe'ya o kadar sinir oldum ki kitap boyunca anlatamam. 2 adam da bu kızda ne buldu asla anlamadım. Bu kadar hayat enerjisi emen, kararsız, ne istediğini bilmeyen bir karakter daha olamaz. Kitap bitti hala ne istediğini bilmiyordu. 2 adamı da hak etmiyor asla.
Will şunları söylerken o kadar haklı ki aslında...
"Birincisi kararsızsın. Başkalarının bir şeyleri senin yerine seçmesine izin veriyorsun ve bu sadece üzücü değil, aynı zamanda rezalet derecede omurgasızca ki sen aslında böyle biri değilsin. Neyin doğru, neyin de -ne bileyim işte- usturuplu olduğuna dair yanılgılara sahipsin bir de. Bir önemi varmış gibi. Yaşaman gerektiği gibi yaşamıyorsun. Kimseye sesini yükseltmiyorsun, özellikle de bana kalırsa ağzının payını almayı en çok hak eden annene. Şarkı söylediğin yok. Kendini her şeyden mahrum bırakıyorsun. Kendinden her şeyi esirgiyorsun, Roe. Her saatin her saniyesinde kendini bir tür kutunun içine hapsettiğine şahit olmak çok acı verici, yine de yapacağını yapıyorsun çünkü başka türlü yaşamayı bilmiyorsun, kimse de sana aksini söylememiş."
5/10'luk bir kitap benim için. Sinire kaldım gecenin saat 4'ünde yahu.
The Edens Family serisinin ikinci kitabı. İlk kitabından daha çok beğendim ben bunu.
Knox ve Memphis, Griff ve Winn'den daha çok geçti bağ olarak. İki kitapta da en sevdiğim şeyler karakterlerin tüm sorunları yakıp yıkıp saçma triplerle uzatmadan sadece konuşarak halledebilmeleri, erkek karakterlerin kadınlara karşı aşırı saygılı oluşu ve kadınlara verdiği değer, kadınların erkek peşinde koşmayan ve kendi ayakları üstünde durmayı önemseyen güçlü kadınlar oluşu. Bunun dışında hikayelerde konu olarak çok bir şey yok.
Serinin neden bu kadar abartıldığını anlamıyorum. Güzel hikayelerde bu karakterler efsane olabilirdi ama bilmiyorum bir şeyler olmuyor gibi ya. Sonları çok oldu bittiye geldiği için de olabilir. Seriye başladığım için devam etmek zorundaymışım gibi hissettiğim için devam ediyorum artık. Çok merak uyandıran bir seri değil çünkü.
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki bu kitap pedofili, cinsel istismar, şiddet (fiziksel, psikolojik ve cinsel yönlerden), kendine zarar verme, intihara teşebbüs, yeme bozuklukları ve LGBT içeren bir kitap. Bu konulara karşı hassassanız ve okumanın sizi tetikleyebileceğini düşünüyorsanız bence kesinlikle okumamalısınız.
Gördüğüm bir çok videoda ağlayan bir çok insana denk geldiğim için beni etkileyebileceğini düşünerek başlamıştım bu romana zaten, öyle de oldu. Jude'un yaşadıkları o kadar ağır ve ruh hali, hissettikleri o kadar gerçek anlatılmıştı ki... Hayatında bir kez bile istismar edilip değersiz hissettirilen biriyseniz kitabı ara vermeden ve biraz soluklanmadan bitirmeniz mümkün değil. Kendimden biliyorum.
Kitapta çok fazla karakter var. Başta herkesi yüzeysel tanıyoruz ama kitap ilerledikçe bu genellik sadece Jude özeline inmeye başlıyor. İnsanlara güvenmeye çalıştıkça da flashbackler ile geçmişinden parçalar görmeye başlıyoruz. Ben yazım şeklini beğendim.
Jude'un yaşadıklarından dolayı hissettikleri, sonrasındaki değersizlik hissi ve herkese duyduğu güvensizlik, hıncını kendinden çıkarması, sevilmeyi hak etmediği ve kurtarılmaya değer biri olmadığını düşünmesi, kendisine yardım etmeye çalışan insanları sürekli itmesi kendi özelimde benim de hayatımda bir dönem hissettiğim şeyler olduğu için okurken çok zorlandım ben. Sizi de aynı şekilde tetikleyebileceğini düşünüyorsanız okumamanızı öneririm.
Ah Jude... Bende yeri hep ayrı olacak bu karakterin...
