Her dem Hak “Bana gel!” diye davet ediyor. İnsan kulak kısıyor, duymak istemiyor, sanki kaçınmak için çırpınıyor, çırpınıyor. Fakat çırpınıp çırpınıp âkıbete teslim olmaktan başka ne yapıyor? Hâlbuki sevmediğine teslim olmakla sevdiğine teslim olmak arasında ne büyük fark vardır!
Demek ki insan için Hakk’ı sevmek, Hakk’a hizmet etmek, âkıbet cemâl-i Hakk’a ermekten büyük bir hazz-ı saâdet yoktur. Lâkin zevk-i hakkı duymayan hayâline mahkûm, tahkīki bilmeyen taklîde zebûndur. Allah’ı bilmeyen dünyaya sarılır. Dünyayı bilmeyen hülyâya sarılır, hülyâya sarılan hakikate darılır.
E.Hamdi Yazır