Puan vermedi
Seri katiller bir günde doğmaz
Önce kıskançlık vardır
Sonra küçük yalanlar
Sonra insanlari birbirlerine dusurmenin verdiği o sessiz hazz.
17 yaşında bir kız
Bir lise koridoru
Bir arkadaş grubu
Kimse onun içindeki çatlağı farketmiyor
Kimse empatisinin nasıl yavaş yavaş söndügünü görmüyor .
Ve birgün artık geri dönüş yok
Gözleri en güzel yeri ,bir seri katilin dışarıdan değil ,içeriden hikayesi
Bu kez canavar kaçmıyor
Konuşuyor
Ve en rahatsız edici olan su ;
Onu anlamaya başlıyorsunuz
Timurun Ahusunu, Ahunun Timurunu okuyun...2025 Okuma Raporları
En sevdiğim serilerden birinin 2.kitabını da böylece bitirmiş bulunmaktayım. Yavaş-yavaş, sindire-sindire, hazz alarak okudum ve 1 hafta gibi bir sürede bitirdim. Keşke kitap daha uzun olsaydı da, bitmezdi diyebileceğim bir seri. 1.kitaptaki olayların devamı niteliğinde başlayarak yeni olaylarla devam ediyor.
2.kitabımız 9 bölüm, 574 sayfa, bölüm uzunlukları min 28 sayfa, max ise 77 sayfa içeriyor. Punto olarak da 1.kitapla aynıydı, ne çok küçük, ne de çok büyüktü, bence, normal diyebiliriz.
Kitapta eleştirebileceğim küçük bir detay var. O da 2-3 sözün doğru yazılmaması. Editör kitabı gözden geçirirken nasıl gözden geçirmiş, merak ettim...Yazım hatalarını hiç sevmem, hele ki böyle güzel serilerde.
Konu olarak 1.kitaptaki olayların devamını 9 bölüm boyunca okuyoruz, 2.kitap tam bir geçiş kitabı olmuş, asıl olaylar 3.kitapta başka bir evreye girecektir. Spoiler vermek istemediğim için sadece aşağıdakileri söyleyebilirim:
1. 2.kitaptan itibaren karakter gelişimlerini görebiliceksiniz. Bu karakterlere en çok da Biricik ve Timur dahil.
2. Ahu ve Timurun birbirlerine olan duygularına artık isim verebilmelerini, Timurun sevdası için savaşmayı seçeceğini ve devamında oluşan olayları okuyacaksınız.
3. Kenan Kralşan ve Tulparın artık resmen karşı karşıya geldiğini, 1 tarafta Kenan Kralşan, diğer taraftaysa Timur ve Ahusunun savaşını göreceksiniz.
4. Kenanın ülke içinde ve dışındaki itibarının zedelenmesini ve bununla da devam eden olayları okuyacaksınız.
2.kitapla hayatımıza Akkadın, Adem abi ve bir çok MİT mensubu giriyor. Ne kadar geçiş kitabı desem de, yine de sıkılmadan okuduğum, hatta bitmesin diye yavaş-yavaş okuduğum, alıntılarını bile geç yüklediğim bir kitap oldu. Hatta incelemeni bile geç yüklemek istediğim bir kitap oldu.
Ahu ve Timurun konuşmadan bile
9/10
2025 4. kitabı
'Nazilərin dünyaya "ərmağanı"; insanın məna axtarışı və ya həyata tutunma texnikaları'
Sevgi, sevilen insanın fiziksel varlığının çok çok ötesine geçer. Sevgi en derin anlamını, kişinin tinsel varlığında, iç benliğinde bulur (53. səh).
Viktor E. Frankl
● Açıqlama
1. Haluk Tatar - yazıçı, həmçinin də YouTube-da 2 mln civarı izləyicisi olan dərin bir şəxsdir. Ölməmiş izləyin və izlədin.
Viktor Frankl - 'Üçüncü Vyana Məktəbi'nin qurucusu, Avstriyalı psixiatr və həmçinin, Nazi caniliyinin ən "göyçək" nümunəsi. Atası, anası, qardaşı və hədsiz dərəcədə çox sevdiyi həyat yoldaşı düşərgələrdə ölmüşdü və ya qaz otaqlarında yandırılmışdı. O isə ölmədi, özü və bacısı ailəsi adına geriyə qalan son yalnız fərdlər idi..
Loqoterapiya haqqında çox qısa məlumat vermək istəyirəm, ümidvaram, bununla çox yormaram sizi. Ən sadə və eyni zamanda kobud açıqlaması ilə belə demək olar ki, (yun. λόγος - məna, səbəb) — varlığın mənasının axtarışına əsaslanan ekzistensial psixoterapiya növlərindən biridir. Mən öz çapımda daha da sadələşdirməyə çalışsam, 'həyatının hədəf istiqamətini itirən insanlar üçün ən ideal liman' deyərdim. Frankl və davamçıları, mənadan xali yaşam tərzinə sahib insanların himayədarı və bələdçiləri olurdular bir növ və qısa kitabında nümunəyə az yer vermiş olsa da, düşərgə təcrübələrinə geniş yer ayıraraq öz çapında fikrini əsaslandırmağa çalışır. Saxlanılan şəxslərin düşərgədəki həyatlarına istinadən belə bir üç hissəli bölgü edir; 'Kampa alınışını izleyen dönem, kamp rutinine çok iyi uyum sağladığı dönem ve serbest bırakılışını izleyen dönem' (23. səh). Buna əsasən öz təlimini hissəli şəkildə oxucu ilə bölüşür. Bundan daha maraqlı və gündəlik həyatımıza tətbiq edə biləcəyimiz isə 'çelişik niyet' adını verdiyi loqoterapiya texnikasıdır. Frankl iddia edir ki, biz bir
Müthiş tanımların ve tamlamaların eseri·326 syf.·
9/10
Beğendi
·2024 37. kitabı
Kitabı çok önceden kütüphaneme eklemiştim, okumak için en uygun zamanı kollamaktaydım. Demek ki en uygun zaman bu zamanmış. Kitabı 'ouje asman' dinleyerek dolunayda okudum ve bu hazz benim için bambaşkaydı.
Mai ve Siyah romanı döneminin dilini çok güzel aktarıyor. Kimisine dili ağır gelse de cümle içerisinde anlaşılmayacak, bilinmeyen kelime yine de çok değildi. Okumuş olduğum yayınevinin baskısında ise kelimeler parantez içerisinde verilmekteydi. Bu kimi zaman okumamı yavaşlatsa da kimi zaman iyi oldu. Kitaba tamlamalar, tasvirler, betimlemeler kitabı denilebilir ki çok güzel uzun tamlamalara, harika tasvirlere ve betimlemelere yer verilmiş. Kitap bir ırmak gibi akıyor, ses ahengi, uyumu ile şiir gibi okunuyor, uzun tamlamalarla akıntıda sürükleniyor.
Kitaba başlarken gözünüz korksa da daha sonra o dönemde o kişilerle bir oturup bir kalkıyor hale geliyorsunuz. Dilinize ister istemez onların kelimeler hiç olmazsa baran-ı elmas gibi tamlamaları takılıyor. O dönemi anlamak, yaşamak için kesinlikle okunmasını tavsiye ettiğim bir kitap.
Kitapta şüphesiz en beğendiğim şey Ahmet Cemil'in kendisi oldu :) Karakteri, düşünce yapısı, nahif kişiliği, iyi bir evlat ve ağabey oluşu beni mest etti. Kitap okurken sürekli dilimde "Ahmet Cemil'im de Ahmet Cemil'im" nidaları döküldü :) Kitabı tekrar okursam bu net Ahmet Cemil için olur. Kitapta en üzüldüğüm kısım İkbal'in akıbeti oldu. Ahmet Cemil bahsında elbette başına talihsiz olaylar geleceğini seziyordum lakin bedbaht bir hayata toyca atılan İkbal için böylesine bir son beklemiyordum. Kitabı okurken istemsizce Ahmet Cemil ile Martin Eden'i ve İçimizdeki Şeytan Ömer'i kıyas ettim. Ahmet Cemil galip geldi pek tabii :)
Renklerin insanlar üzerinde bir anlamı elbette vardır. Mai ve siyah renkleri ise Ahmet Cemil'in üzerinde
Şiddetin her hali iğrençtir!Edebiyat
Puan vermedi·115 syf.··
Beğendi
·2024 32. kitabı
·23 saatte okudu
·Okunma: 15 Mayıs 2024 19:18
Merhaba 1K okurları!
Listeme aldığım kitapların her birinin vardır bir sebebi genelde. Ne zaman, hangi ara, neden, kimin önerisiyle okuma listeme aldığımı unutmam çoğunlukla. Karmaşalarla dolu beynim, bir gördüğünü bir daha unutmayan hafızam, bana oyunlar da oynar. Mesela bu kitabı ne zaman listeme aldım? Ve ya nasıl etkilendim de listeme aldım.. Ama listemde olmasının da varmış bir hikmeti. Tesadüflere inanmıyor oluşumu bir daha taktir ettim.
@qarizmatikQ7 Hocam'la kitap okuma kararı aldık, seçimi bana bıraktı. Hocamın tarzına az da olsa vakıf olduğum için listemden bu kitabı seçtim. Sağ olsun, itiraz etmedi. Ve bize okumamızda eşlik ettiği için ruhum 
Esina'ye de teşekkür ederim.
Gelelim kitaba;
Şiddet, öfke, nefret ve türü duygular kişilik bozukluğu mudur diye düşünürüm hep. Çünkü her insanın özünde yukarıdaki duyguların yanısıra, merhamet, şefkat, sevgi ve benzeri duygular da bulunur. Peki, şeytan mı? Melek mi? Altın ortayı bulmamızı engelleğen nedir?
"Kahraman"ımız Robert bir çocuk. Hayvan demeden, insan demeden, akraba, komşu, kadın, yaşlı, bunların hiçbirinin farkına varmadan kendi bildiği yoldan devam ediyor. Ama neden? Beni en çok düşündüren yaptıkları değil de, nedenleri. Spoiler vermemek adına bazı noktalara değinmeden yazmaya çalışıyorum ama yazmadan da geçemeyeceğim bir kaç detay var.
" Eden bulur " mu demek istemiş yazar?
Neden ben, "Layığını buldu!" diyemedim?
Onca yapılanlardan sonra ona yapılanlar neden içimi yaktı?
Çocuklarda şiddet eylemini zamanında farketmediğimizde ilk o çocuğun ömrünü ateşe vermiş oluyoruz.
Bazı sayfalarda kitaba şeytan kaçmış da, "Lucifer'in maceraları"nı okuyormuş gibi oldum. Yaptıklarından hazz alır mı insan? Acı verip de mutluluk duyar mı mesela? Duymamsı lazım! Duyuyorsa insan değildir.
Kitapta bir konu
Esina'ye de teşekkür ederim.
Gelelim kitaba;
Şiddet, öfke, nefret ve türü duygular kişilik bozukluğu mudur diye düşünürüm hep. Çünkü her insanın özünde yukarıdaki duyguların yanısıra, merhamet, şefkat, sevgi ve benzeri duygular da bulunur. Peki, şeytan mı? Melek mi? Altın ortayı bulmamızı engelleğen nedir?
"Kahraman"ımız Robert bir çocuk. Hayvan demeden, insan demeden, akraba, komşu, kadın, yaşlı, bunların hiçbirinin farkına varmadan kendi bildiği yoldan devam ediyor. Ama neden? Beni en çok düşündüren yaptıkları değil de, nedenleri. Spoiler vermemek adına bazı noktalara değinmeden yazmaya çalışıyorum ama yazmadan da geçemeyeceğim bir kaç detay var.
" Eden bulur " mu demek istemiş yazar?
Neden ben, "Layığını buldu!" diyemedim?
Onca yapılanlardan sonra ona yapılanlar neden içimi yaktı?
Çocuklarda şiddet eylemini zamanında farketmediğimizde ilk o çocuğun ömrünü ateşe vermiş oluyoruz.
Bazı sayfalarda kitaba şeytan kaçmış da, "Lucifer'in maceraları"nı okuyormuş gibi oldum. Yaptıklarından hazz alır mı insan? Acı verip de mutluluk duyar mı mesela? Duymamsı lazım! Duyuyorsa insan değildir.
Kitapta bir konu