Bir akşam yemeğinde, Bertrand Russell'a yanlış bir önermeden nasıl doğru bir önerme çıkarılacağı sorulur.
- Örneğin, der soruyu soran muzip, eğer 0 = 1 ise Papa olduğunuzu kanıtlayabilir misiniz?
Bertrand Russell omuz silkerek,
- Bundan kolay ne var, der. Eğer 0 = 1 ise 1 = 2 olur. Çünkü,
1 = 1 eşitliğiyle 0 = 1 eşitliğini toplarsak, 1 = 2 eşitliğini buluruz:
Demek ki 2, 1 ’e eşitmiş. Şimdi Papa’yla beni boş bir odaya
koyun. Odada kaç kişi var?
- İki kişi elbette! diye yanıtlar soruyu soran.
- Ama iki bire eşit. Demek ki odada bir kişi var. Papa’yla
ben... Yani ben Papa’yım...