Harun Çoban
@hcbn15
Bir ömrü yele verdim savurdum, şimdi geldim kapına duaya durdum.
Ya ceviriden oturu ya da bana hitap etmeyen bir icerige mi sahipti bilemiyorum ama zorla okudugum romalardan birisi oldu.
Insanin her haliyle kendisinin ve cevresinin farkinda olmasi, onu bas edebilecegi islere yonlendirecek en onemli meleke oldugunu ve bunun icin de kendisinin anlamlandirabilecegi bir dunyada yasamini idame ettirmesi gerekliliginin verdigi acidan dolayi insani iliskilerin bireylerin psikolojisini insaa eden onemine binaen empatinin ve dostlugun yuz yilimizin hayati gerekliligi oldugunu satir arararinda gorebiliyoruz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı sırf 17. Yy. İngilteresinş ve ahlaki alt yapısını anlamak için okudum. İyiki de okumuşum satır aralarında ve dönemin sadrında yatan pek çok şeyi keşfetmeme vesile oldu. Hukuki yapının bazı benzerliklerini gördüm (örneğin ahlaksız birisini katıra ters bindirerek tüm şehri dolaştırma gibi). Kitap sayfalar boyu fahileliğe övgüyle devam etmekte en sonunda ise tüm bu zevklerin boş ve insanın kendi kendisini yıprattığını ifade etmekte. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu! Demek tabiii olarak en doğal hakkımız.
Çocuklar gunahsizdir çünkü yaptıklarını cezasını anında görürlermiş diye bir darb-ı kesel vardır, kitabı okurken ilk aklıma gelen o oldu. Daha sonra yaramazlığımdan dolayı çocukken yediğim dayaklar aklıma geldi.
Isa'nin yalnızca zenginlerin tanrısı olduğu fikri ilginçti. Dinler hep fakirlere sabri öğüt verirken zenginlerin he türlü zevkine kulp buluyor. Bu bir isyandır ama günümüzün de maalesef onulmaz hastalığıdır. Rabbim imanla ölmeyi nasib etsin herkese. Hayal kurmak güzeldir kendince yaşamak dünyadan soyutlanmak ve acımasız vahşi ilişkilerden kaçmak insanı rahatlatan yegane sığınaktır. Hayallerimizde mutlu olmak dileği ile...
Özel bir anı. II. Abdülhamid, tarihimizin nadide şahsiyetlerinden olup, hakkında pek çok kelam edilen ve bazen ifrat bazen de tefrite varan, han ve kızıl sultan arasında teraziyi tutturamamış devlet terbiyesi yoksunlarının ve ideoljik fırkalarının kiminin iftiralarına kiminin de Peygamber Efendimiz'e (SAV.) bile yapmadıkları yersiz övgülerle özel bir kişi tasavvurunu yansıtma gayretleri neticesinde tam olrak anlaşılamamış birisidir. Gerek Tahsin Paşa'nın Yıldız Hatıraları gerekse de bu kitap, Abdülhamid'e karşı biraz daha sağ duyulu şekilde yaklaşmamıza olanak vermektedir. bu arada özellikle Cumhuriyet döneminde siyasetçi ve edebiyatçılarının Abdülhamid hakkındaki hatıralarının gerçekliği yansıtmadığı dönemin resmi belgeleri ışığında ortaya çıkmaktadır.
Blasco'nun şark'ıTarih
Editörün notları harika, tam yerinde devreye girerek hatanın kimden kaynaklandığını belirtiyor. Blasco'nun bu yapıtını okurken bizim Avrupaya Avrupanın bize asyanın ise herkese velhasıl insanlığın birbirine yabancı, kinine dost, fantaziye hayran, gerçekliğe şüpheci yaklaştığını ve insan ırklarının birbirini sadece propagandavari terminolojinin ürettiği teorilerin içerisinde hapsolmuş ontolojik tanımlamalarla tanimisliktan ve bilmislikten geldiğini tekrar fark ediyoruz. Yargiliyiruz otekilestiryoruz ama yaşamıyoruz. Kendimiz bile olmadan kendimizi yaşamadan yaş alıyoruz...