Bir saat, belki de iki,
yoksa bir yıl mıydı? - Gömüldü
aklım ve düşüncem birden
bitmeyen bir tekdüzeliğe,
sonra belirdi önümde bir uçurum: -
Ve birden son buldu her şey!
Nefret ederim, kendimi bile gütmekten!
Severim, orman ve deniz mahlukları gibi,
kendimi bir süre kaybetmeyi,
hoş yanılgılar içinde düşünmeye dalarak oturup durmayı,