Hüseyin Deniz Şahin
@hdenizz
5 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
9/10
2018 78. kitabı
youtu.be/oBgZ61Nutoc
En ileri durma meczup seni de üzerler
Kimileri var ki meczup derini yüzerler
Kafana da takma meczup yoluna bakarlar
Hiç oralı olma meczup seni de yakarlar.
Dilime dolandı “Meczup”.. :)
Zweig’i nasıl seviyorsam vallahi Halil Cibranı da öyle çok seviyorum :) Bu arada bilmeyenler için ressam olan bu filozof Amerika da “Jubran Khalil Jubran” olarak bilinir.”Ermiş” kitabıyla tüm dünya onu tanımaya başlar.Bu kitapta kendi gerçeğini aramaya çalıştığını gayet güzel anlatır.
Ne ise konumuza dönelim.
Yine muhteşem bir Cibran kitabı daha okuduğum 5. Kitabı oldu ve bütün eserlerini okuyacağım. 
Ermiş ve 
Kum ve Köpük den sonra en beğendiğim eseri “Meczup” oldu.
Kitapta bir bütünlük yok öykü öykü anlatımlar var yazarın tarzı böyle...
İnsanın içindeki ‘ben’ ve dışındaki ‘maske’ kavramlarını çok güzel hikayelerle açıklamış.
Aslında en büyük kötülükler başını kuma gömenlerden çıkıyor çok güzel bir hikaye var bununla ilgili hemen sizinle paylaşıyorum..
Ve bence kitabın en sarsıcı öyküsü..
***********
Ruhum ve ben,yıkanmak için büyük denize gittik.Kıyıya vardığımızda , gizli ve ıssız bir yer aramaya koyulduk.
Ama yürürken, kül renginde bir kayanın üstüne oturmuş bir adam gördük.Torbasından bir tutam tuz alıyor ve denize atıyordu.
“Bu karamsar biri,” dedi ruhum, “gidelim buradan.Burada yıkanamayız.”
Deniz’in küçük bir girinti yaptığı yere varıncaya kadar yürüdük.Orada, beyaz bir kayanın üzerine oturmuş, elindeki işlenmiş bir mücevher kutusundan denize şeker atan bir adam gördük.
“Bu iyimserdir,” dedi bana ruhum, “bizim çıplak vücudumuza bakmamalı.”
Daha uzağa gittik.Kumsalda, ölü balıkları toplayıp onları şefkatle suya atan bir adam gördük.
“Onun önünde yıkanamayız,” dedi bana
Ermiş ve Kum ve Köpük den sonra en beğendiğim eseri “Meczup” oldu.
Kitapta bir bütünlük yok öykü öykü anlatımlar var yazarın tarzı böyle...
İnsanın içindeki ‘ben’ ve dışındaki ‘maske’ kavramlarını çok güzel hikayelerle açıklamış.
Aslında en büyük kötülükler başını kuma gömenlerden çıkıyor çok güzel bir hikaye var bununla ilgili hemen sizinle paylaşıyorum..
Ve bence kitabın en sarsıcı öyküsü..
***********
Ruhum ve ben,yıkanmak için büyük denize gittik.Kıyıya vardığımızda , gizli ve ıssız bir yer aramaya koyulduk.
Ama yürürken, kül renginde bir kayanın üstüne oturmuş bir adam gördük.Torbasından bir tutam tuz alıyor ve denize atıyordu.
“Bu karamsar biri,” dedi ruhum, “gidelim buradan.Burada yıkanamayız.”
Deniz’in küçük bir girinti yaptığı yere varıncaya kadar yürüdük.Orada, beyaz bir kayanın üzerine oturmuş, elindeki işlenmiş bir mücevher kutusundan denize şeker atan bir adam gördük.
“Bu iyimserdir,” dedi bana ruhum, “bizim çıplak vücudumuza bakmamalı.”
Daha uzağa gittik.Kumsalda, ölü balıkları toplayıp onları şefkatle suya atan bir adam gördük.
“Onun önünde yıkanamayız,” dedi bana