"Bütün dünya uğraştı seni solumdan sağıma geçiremedi. Sen nasıl kendini sağ tarafıma layık gördün Eftalya?" Dudaklarım aralandığında ona dönüp bakmama dahi fırsat tanımayan bir silah sesi duydum. O kurşun uğruna savaştığım her şeyi alaşağı etti. İhanet artık üzerime giydiğim kanlı bir gömlekti.
"Gördüğün gibi bendeki durum hep sendin ama sendeki son durum hep Leyla'ydı." Aramızda bir sessizlik oluştu, içerideki hava gittikçe daha çok soğuyordu. Onu kendi penceremden bakmaya zorladığımda artık onun da düşünecek bir şeyleri vardı "Ben sana Gurur'um derken" diye fısıldadım acı içinde. "Kim bilir kaç kez içinden Leyla'm dedin."