Kimsenin konuşmadığı bir dil gibiyim.
Kimsenin inanmadığı bir deli,
Yazarın bile okumadığı bir kitap, hiç çalmayan bir şarkı..
Hiç vatandaşı olmayan bir ülke ,hiç sorulmayan bir soru. Hiç açmayan gül tomurcuğu gibiyim,Kalabalıkların içinde varım ama yokum..
Tıpkı, bir gün, bir kahvenin setinde otururken, elimi tutup bırakmak istemeyen o ihtiyar dilenci gibiyim ben de: "Ah! Beyim!" diyordu o, "Kötü adam olduğumuzdan değil bu, ışığı yitirdik biz!"