postmodernistler, diyalektiğe karşıdırlar ve hegel'e düşmandırlar. postmodernistler ideolojik gıdalarını, heidegger ve nietzsche'nin irrasyonalist düşüncelerinden almaktadırlar.
Heidegger, meslektaşı Karl Jaspers'e yazdığı bir mektupta "Üniversitedeki profesörlerle vakit geçirmek gibi bir arzum asla yok…" der ve ekler: "Köylüler çok daha uyumlu, hatta daha ilgi çekici insanlar." Akademik felsefe, dar bir jargonun içine hapsolmuş, ego savaşlarının ve kıskançlıkların muharebe alanı hâline gelmiş kurak, çorak bir yerdir. Buradan iyi akademik tezler çıkabilir ama düşünce çıkmaz. Varlık arayışımıza ve düşünce yolculuğumuza rehberlik etmesi gereken temel sorular burada sorulmaz. Sorulsa bile bunların manası kavranmaz. Amaç fikir işçiliği, derin tefekkür ve düşüncenin asaletine sadakat değil, akademik ünvan almaktır. Ünvan peşinde koşanlar tefekkürün ne olduğunu kavrayamazlar.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Zaman, sonsuzluktan dünyamıza bırakılmış bir katre. Vaktini boşa harcayanlar sonsuzluğu incitirler..."
...Monoton ve tek tip hâle gelen her șey dokusunu, detayını, tınısını, rengini kaybediyor.
Modernitenin ürettiği sorunlar, çevre krizi, atom bombası, kitle imha silahları ve teknolojinin hayatlarımızı istila ederek her şeyi standart hale getirmesi ve sıradanlaştırması, insanlığın başına gelen büyük felaketin sonuçlarından bazılarıdır. Asıl derin kriz varlık meselesinin unutulmasıdır.
Düşünmek, varlığın huzurunda durmaktır.
Sayfa 45