Kitabı aldıktan sonra bir yere gitmek istediler, hava güzel fakat soğuktu. Hüseyin Nazmi dedi ki: "Ne zararı var? Bak güneşe! Bu güneşin altında, bunu denize karşı, Taksim Bahçesi'nde , ta o tepede, Üsküdar'ın denize akan manzarasının karşısında okuruz."
"Mesela ikisi de bir şeyi tuhaf yahut garip bulmakta, bir fikri beğenmekte yahut reddetmekte, bir olaydan üzüntüye düşmekte veyahut ona ilgisiz kalmakta aynı fikirde olurlardı. Onun için birbirini sevmek, o insanlar arasında o kadar tatlı olmakla beraber o kadar az gerçekleşen sevmek, bu iki saf ve temiz kalp için pek kolay bir şey oldu."