"Çürüyorsun," dedi ; "parça parça dağılıyorsun.Sen nesin biliyor musun? Bir pislik torbası.Şimdi dön arkanı da , yeniden bak şu aynaya.Şu sana bakan şeyi görüyor musun? Son insan bu işte.Sen insansan, işte insanlık bu.
Winston,bunu düşünürken, hiçbir ilgisi yokken, birkaç hafta önce kaldırımda gördüğü ve Bir lahana sapıymışçasına bir tekmede yolun kıyısına attığı kopuk eli anımsadı.
"Proleterler insan," dedi sesini yükselterek."Biz insan değiliz"