sessiz gecelerin içinde yankılanan bir fısıltı gibi, içimde büyüyen bir gölge gibi. her adımımda, her nefesimde acım bana eşlik ediyor; bazen bir ağırlık, bazen bir boşluk, bazen de hiç kapanmayan bir yara. insanlar kıyaslamaya çalışsa da benim acım bana özgü, benim varlığımın en derin parçası. onu saklamıyorum, çünkü onsuz ben eksik olurum. acım, beni hem tüketen hem de ayakta tutan bir hatırlatıcı. ben onunla düşüyor, onunla kalkıyor, onunla nefes alıyorum. ve biliyorum ki, ben acımla var oluyorum.