Annem kimseye iğnesine iplik geçirtmeyecek kadar gururlu bir kadındı. Bir gün okuldan döndüğümde, elinde iğne, ipliği deliğe geçiremediği için hüngür hüngür ağlar buldum onu.
"Al şu ipliği geçiriver! O Cemile'nin boyu devrilsin, e mi! Evinin kadını olacakken başını aldı da gidiverdi... Derdi neydi, bilmem ki? Bir eksiği, noksanı mı vardı?"