Bu kitabı okuduğumda, erkeklerin harem animelerini neden bu kadar sevdiğini o kadar iyi anladım ki... Oli, kızım, hayallerimi yaşıyorsun... Bil istedim...
Bu kitap, ilk kitaba göre çok daha iyiydi. Karakterler sonunda iletişim kurmaya, birbirlerini tanımaya ve anlamaya çalışmaya başladı (Şükür ya Rab). Yalnız bence bir sorun var ki yazar, karşılıklı konuşma yazmakta çok iyi değil. Yazdığı diyaloglar akmıyor ya da çok kısır kalıyor. Kaleminin biraz daha gelişmesi gerektiğini düşünüyorum o yüzden. Bir de açıkçası gündelik olaylara çok fazla yer veriyor kurgusunda. Film olsa x2 ye almak isteyeceğin kadar sıkabiliyor bu durum yer yer. Özellikle kampüs hayatını anlattığı kısımlarda çok bunalıyorum ve şunu da söylemekten cekinmeyecegim, arkadaşlarının hayatları hiç umurumda değil ya... Sage, Felix, Sawyer şu bu cart curt Banane yaa sizden BANANEEEE diye çığlıklar atmak istedim ki normalde yan karakterleri okumak beni hiç sıkmaz ama bu kitapta fenalıklar getirdi.
Bu iki eleştirim harici, 5 bağa da ayrı ayrı bayılmakla birlikte Atlas bazen cidden çok bunalttı yani şu kızı biraz salsan mı kardeşim?? Tamam, o kadar büyük bir Green flagsin ki ormanlara karışmışsın, anladık, ama lütfen biraz nefes alacak alan tanı. Ben bunaldım okurken bazen senden mıç mıç götle don gibi... Ileriki kitaplarda Gabe ile birlikte üçlü bir koalisyon okuruz belki diye katlanıyorum bu sırnaşıklığa ama yekten bir gına geldiğini belirtmeden geçmek istemedim... Bir de utanarak söylüyorum ki beşinin arasında en çok Nox merakımı uyandırıyor... Favorim o diyemem, kesinlikle bir favori seçemiyorum, hepsi benim bebeklerim, ama Nox ile ilgili daha çok şey okumak isterdim. Tüm bu alaycı ve saldırgan tutumunun arkasında nasıl biri olduğunu merak ediyorum. "I can fix him" diye ben maalesef, lanet olsun
Ali hazelwood'u çok seviyorum. Özellikle kadın karakterlerine bayılıyorum. Gerçi bütün kitaplarında birbirinin aynısı kadın karakterleri yazıyor ama olsun, okuması yine de keyif veriyor. Erkek karakterleri de çok safe yazıyor ayrıca. İlk defa fantastik bir denemesi olmuş, hep kötü yorum okuduğum için başta tereddüt ettim ama bir kaç saatte okuyup bitirdim ve çok beğendim. Son derece akıcı ve eğlenceli bir kitaptı. Yalnız bir kaç eleştirim var...
Lowe dominant bir alfa olarak kaleme alınsa da bir süre sonra yazarın tıpkı diğer kitaplarındaki gibi biraz saftirik birine dönüştü. Saftiriği kötü anlamda kullanmıyorum tabi ki, bazı erkeklerde tatlı bir sersemlik olur ya hani, öyle bir anlamda kullanıyorum. Hafif çocuksulaştırıyor erkek karakterleri yer yer. Bu kitapta da yapmış ama alfa bir kurtadam için çok doğru bir karar olmamış bence. Bir de sonlara doğru eşlik durumunu reddettiği kısım çok gereksizdi ve eğreti kalmıştı. Sırf bir zıtlaşma yazmış olmak için yazmış bence. Ayrıca şu düğüm olayını az biraz cringe buldum ben...
İkinci kitap Serena ve şu an adını hatırlayamadığım Lowe un manevi babası/abisi/arkadaşı arasında geçecek gibi duruyor ve maalesef age gap okuyacağız çünkü karakterlerin aralarında minimum 13 yaş var. Ben hiç sevmiyorum bu kadar yaş farkını yaa midemi bulandırıyor benim. Serena karakterine de öyle çok yükselemedim zaten, melezliği çok zorlama geldi.
Başta da dediğim gibi ben kitabı sevdim, her ne kadar türü değiştirse de klasik bir Ali Hazelwood klişesiydi. Bir şans verebilirsiniz...