I’m es

I’m es
Tanrı bile insanlara kitaplar yoluyla seslendi
Kafayı geçmişe takmak insana acı verir. Geçmişte yaşananlar içilmiş içki gibidir! Mutluluğu geçmişte aramanın ne anlamı var? Kaftan eskimişse, çıkar at!
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!

I’m es

, bir kitap okudu
Puan vermedi·112 syf.·
20 saatte okudu
·
2021 3. kitabı
Fyodor Dostoyevski
7/10 · 13,7bin okunma
Çektiğiniz bu kadar acıya karşılık tattığınız mutluluk ne kadardı ?
Sarayından çık!Kenar mahallelerde şöyle bir dolaş.Gör ne sefalet, ne çirkinlikler var! Köpeklerle insanlar, yanyana yatıyorlar! Bir lokma ekmek için, ne namuslar satılıyor.
okuduğum şiirlerin en güzeli, en samimisi.
biliyor musun az az yaşıyorsun içimde; arada sırada aklıma gelmek gibi değil , paylaşamıyorum kimseyle, dakikalar saniyeler yarış ediyor , molalar çaylar sohbetler , her biri eriyor elimde az az, oysa ki seninle güzel olmak vardı; senle olunca güzeliyordu her şey, lan üzülmek bile güzel gelir mi adama örneğin rakı içiyoruz ; bir akşam mezelerimiz sohbetimiz, gözlerimiz kadeh oluyor doluyor bir bakışta , içimize bir karanfil düşüyor gibi; rengini veriyor tenimize, kokusu masada, yakıyorum bir sigara, dumanı yüzünü saklıyor, silüeti gülümsüyor yüzünün bir ağac işliyor tıkır tıkır yanımızda sanki ; olmayan bir ses duyar mı insan ,duyuyor işte , ağaç bile geri sayım yapıyor , bitmesin diyorum, say baştan, olmadı bir daha baştan midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor ; midem küçülüyor aklım kısalıyor sanki, mantıklı cümleler kuramıyorum, kursamda yutuyorum midemi dolduruyorlar, içimize düşen karanfile sarılıyorlar sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte ; bir çiçek değil de sevinçkar bir hüzün sanki , içimden geliyor diyorum al çekinme sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel; oysa ki seninle güzel olmak vardı ve geniş zamanlara yayılmak. biraz siteme bulaşmış kelimeler o başkası yok mu bir yanındakine veriyor; karanfil kokuyor dünya ,gökyüzü daha bir mavi oluyor derken karanfil elden ele, yayılıp gidiyor sevdamız. görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle; kalıplardan tanımlamalardan uzak fakat zamana sıkışmış bir sevda türküsü tutturuyoruz , tıpkı içimizden geldiği gibi karanfilin bu da içimizden geliyor sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil ; karanfile yerçekimi hükmediyor da bir başka duruyor sanki , baksana boyun eğer gibi sanki dünyaya . arafta saklanıyor utangaçlığından, belirsizlik sağanak yağıyor. bak nasıl, beyaza keser