Yaşamın zirvesini simgeleyen, ötesinde yaşamın daha başka şekilde yücelemeyeceği bir hal vardır ve yine yaşamın öyle bir çelişkisi vardır ki, bu hal insan en hayat dolu olduğu anda onun yaşadığını tamamen unutturan bir kayıtsızlıkla ortaya çıkar.
Buck’ın nğmeleri atalarının nağmeleriydi, ataları bu nağmelerle kendi kederlerini anlatmışlardı. bu nağmeler onlar için sessizliğin, soğuğun ve karanlığın anlamııydı.
aynı zamanda bu hırsızlık, acımasız var olma mücadelesinde anlamsız bir engel teşkil eden ahlak anlayışının çürüdüğünün veya parçalandığının da göstergesiydi.