m
@hemmsayee
3160 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
İ𝗇𝗌𝖺𝗇 𝖻𝖺𝗓𝖾𝗇 𝗂ç𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 𝗄𝗈𝗇𝗎ş𝗎𝗋, 𝗂ç𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 𝗂𝗇𝖺𝗇ı𝗋, 𝗂ç𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 𝖽𝗎𝖺 𝖾𝖽𝖾𝗋. 𝖡𝖺𝗓𝖾𝗇 𝗂ç𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 𝗄ı𝗋𝖺𝗋, 𝗄ı𝗋ı𝗅ı𝗋.
B𝖺𝗓𝖾𝗇 𝗂ç𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 𝗄ü𝗌𝖾𝗋, 𝖻𝖺𝗓𝖾𝗇 𝗂ç𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 𝖺ğ𝗅𝖺𝗋. İ𝗇𝗌𝖺𝗇 𝖻𝖺𝗓𝖾𝗇 𝗂ç𝗂𝗇𝖾 ç𝖾𝗄𝗂𝗅𝗂𝗋; 𝗁𝗎𝗓𝗎𝗋𝗌𝗎𝗓 𝖾𝗍𝗆𝖾𝗄 𝗂𝗌𝗍𝖾𝗆𝖾𝗓.
𝖡𝖺𝗓𝖾𝗇 𝗂ç𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 𝖽𝗎𝖺 𝖾𝖽𝖾𝗋; 𝗆𝗎𝗍𝗅𝗎 𝗈𝗅𝗌𝗎𝗇𝗅𝖺𝗋 𝗂𝗌𝗍𝖾𝗋.
İ𝗇𝗌𝖺𝗇 𝖻𝖺𝗓𝖾𝗇 𝗂ç𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 çı𝗄𝖺𝗆𝖺𝗓; 𝗂ç𝗅𝖾𝗋𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 çı𝗄𝖺𝗋.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Neden korkacaktı? Türk yurdunda doğmuştu, Kırım'ın güneşinde büyümüştü: Damarlarında ateş gibi sıcak, kırmızı Türk kanı akmıyor muydu? Nice nice saltanatlar gelip geçmişti. Nice zalimler bu memleketi, bu toprağı kemirmişler, kanlara bulamışlardı, fakat dinden, haktan, namustan doğan bu Türk milletinin ruhunu hiç kimse; vahşi kara, hiçbir kuvvet kıramamıştı; Rus komolizması da kıramazdı.
Her şey değişiyordu: Hayvanlar, insanlar, yollar, tarlalar. Toprak da, gök de başka oluyordu. Yaz ortası yağmurlar yağıyor, deli boranılar esiyor, kışın eşiğinde, tarlalarda iş kalmadığı şu zamanda gökte güneş ortalığı yakıp kavuruyordu.