“Hayatta sadece bir kez,” dedi gecenin karanlığında yürürlerken , “ sadece bir kez kendini göreceksin ve bu hayatının en mutlu ya da en acı anı olacak .”
Kalbimin kırmızı mürekkep dolu ucu kırıldı o an. Artık konuşacak sözüm kalmadı . Yazacak mektubum da . Sabır kelimesinin manasını unuttum.
Eğer bir gün bu dünyayı yeniden kuracaksan , erkekleri ve kadınları yeniden yaratacaksan , bir çömlekçi çırağı gibi davranma , bu kez yeryüzüne bir kadın olarak gel, Prabhu.
Ya Rabbi , bir kerecik de kadın ol !
Görünüşe göre , yaşarken bilmediklerimizi , öldükten sonra da bilemiyoruz. Tek fark , öldükten sonra bilmediğimiz şeyler için acı çekmeyeceğimizdir. Bilinmeyen , olduğu gibi bırakılır .