Dila
@henrythedila
Ama şiir,güzellik,romantizm,aşk…Bunlar hayatı,uğruna sürdürdüğümüz şeylerdir.
Aralarında anlam veremediğim veya mantıklı bulmadığım sözler yaklaşık bi %5’ini kapsasa da kitabın %95’inde yer alan alıntıları dehşet sevdim.Uzun zamandır hep aklımda yatan ama kelimelerle nitelendiremediğim bir çok yargıyı oldukça açık ve cesur bir şekilde ifade etmiş Freud.Her seferinde edindiği tespitlere imzamı atmak istedim.Ve uzun süredir merak ettiğim psikolojik durumların nedenleri açıkladığı yazıları ise aklımın en mantıklı yerinde mana buldu.İyi ki okumuşum dediğim bir kitaptı çünkü hayata daha belirleyici şekilde bakmama sebep oldu.İçinde uzun zamandır bildiğim ama Freud’a ait olduğunu bilmediğim sözler de vardı,artık bir yerde Freud’un düşüncelerini savunurken bu sözlerden pay çıkarabileceğim için çok mutluyum.Ayrıca Freud’un bir psikanalistin yanında iyi bir edebiyatçı olduğunu da düşünüyorum.Hem sanatla hem de bilimle böylesine özdeşleşmiş kişilere de ariyetten sempati duyduğumu söylemeyebilirim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Okuduğum her bölüm için ektiğimi biçtiren bir kitaptı.Beyhan Budak’ı uzun süredir takip ediyor,videolarını izliyordum fakat kitabını okumak çok daha etkili oldu benim için.Benim gibi zor ikna olan birini dahi üslubuyla titizce olmam gereken yere getirdi,öğretti.Birçok farkındalık kazandım,gelişimimi “terapi defteri” adını verdiği deftere,kazançlarımı yazarak izledim.Soyut ve zihinsel okumadan somut ve eylemsel yazmaya dönüştürmek ruhuma oldukça iyi geldi.Hayatıma giren insanların dahi bu kitap kadar yararlı olduğunu düşünmüyorum.Beyhan Budak benim için ölçülemez bir psikolog ve yazar.Bu kitapla birlikte ilk önce kontrol takıntımı ve kaygımı sonra ise içimdeki sesi bir kenara bırakıp yerine çok güzel şeyler ektik.En çok da “kendine vermen gereken sözler” bölümünün bana çok şey getireceğine inanıyorum.Bu kitap benim hep baş ucu kitabım olacak ve olur da geldiğim noktayı unutursam bu kitaptaki değerli tavsiyelerle tekrar yolumu bulacağım.Ayrıca kitapta değinmek istediğim diğer özellik daha var:bir durumu anlatırken danışanlarıyla yaşadığı olaydan ve diyaloglardan bahsetmesi,benim de o hikayenin bir parçası olduğumu anlamama ve danışanla bir bağ kurdukça asıl eksik olan kısmımı kavramama neden oldu.Ve Japon kültüründen örnekler,hayata bakış açıları beni oldukça cezbetti,kesinlikle araştıracağım bir konu çıkmış oldu.Çoğu yazardan konuya ilişkin alıntılar yapması benim için cep söz gibi oldu.Artık ne zaman başımın sıkışacağı olay yaşasam alıntıladığı o sözler aynı yemek kitabının tarifleri gibi beynimin ön sayfasında gösteriliyor.Ne kadar teşekkür ne kadar minnet sunsam da az.İyi ki var olmuş Beyhan Budak bizi var edebilmek için
!
Gayet güzel,akıcı bir kitaptı.Merak ettigim ve nasıl çözülecek diye düşündüğüm konular özenle verilmiş gayet anlaşılır bir dille açıklanmıştı.Benim çocuk gelişimine yönelik okuduğum ilk kitaptı ve beni bu konuda oldukça doyurdu ve türevlerini okumaya yönlendirdi.Bu tarz kitaplarda aslında yazarın eğitiminden,sertifikalarlarından ziyade ifade ettiklerinin mantığıma uymasına bakıyorum ve bu kitapta da katılmadığım bir konu olmaması beni rahatlattı.Her konunun en sonunda ebeveynlerinin sorularına yönelik cevaplar vermesi günlük hayatın sorunlarına yönelik güzel bir yaklaşım oldu ve beni daha da aydınlattı.Kitabı okurken bir yandan da önemli bulduğum kilit noktaları bir yere not aldım bu okumamı biraz yavaşlatsa da daha iyi kavramama ve verimli bir okuma süreci geçirmeme yardımcı oldu.Bu serinin ikinci kitabını okumayı heyecanla bekliyorum.
Oruç Aruoba’nın okuduğum ilk kitabına oldukça şiddetli bir öneri dahilinde başlamıştım.Hem felsefeye hem de şiire ilgim fazlasıyla olduğu için bu iki nadide şey ile harmanlanan eseri baş köşemde tutacağımı düşünüyordum lakin beklentilerimi karşılayamadı.Aslında kitabın konusal olarak bölüm bölüm olması oldukça hoşuma gitti ve yazarın dili bana oldukça aşina geldi,beni asıl beğenmekten uzak tutan şey ise sözcüklerin ve aşılanmaya çalışan düşüncenin devamlı tekrarlanmasıydı.Kitabın içinde oldukça beğendiğim,bir film sahnesi sonrası en sonda yazacak kadar etkili olan bazı dizeler vardı.Fakat sanki bu tür vurgulayıcı köşe yazıları tarzındaki sözler tek başına daha çok mana ifade ediyor ve söz kalabalığı onun etkisini oldukça azaltıyor.Beni tesir eden dizelerin ardından bunun hakkındaki yargılar tekrar tekrar önüme sunuldukça sıkıldım ve bir
anlamı kalmadı.
