"Vücut hücreleri her ay kendini yenilerler. Şu anda bile. Benim hakkımda bildiğimi sandığın şeylerin çoğu anılardan öteye gidemez."
"...Şimdi onun hakkında bildiğim tek şey, ona ait anılarım. Bu anılar da giderek uzaklaşıyor, gerilerde kalıyor; soluyor. Yıpranmış hücreler gibi. Yoksa mesele sadece biyoloji miydi?"
...Benim açıklamalarım sadece bu İrade ile benim aramda sözcük düzeyinde bir ilişki olarak kalacaktır. Böylelikle bilginin reddedilmesi, dilin reddedilmesi anlamına gelecektir. Çünkü Batı hümanizmasının bu iki direği, kişisel bilgi ve evrimsel süreklilik, anlamını yitirince dil de anlamını yitirir. Bireyler için varlık, bildiğimiz biçimiyle yok olur ve her şey kaostan ibaret hale gelir. Siz de kendi başınıza bir bütün olmaktan çıkıp sadece kaosa dönüşürsünüz. Ve sadece sizin olan kaos değil; sizin kaosunuz benim de kaosumdur. Kısacası var olmak iletişimdir ve iletişim de var olmaktır.
