Cebrail(a.s) Peygamber efendimiz(s.a.v) yanına geldi ve şöyle dedi:
Önceki ümmetler içinde bir kul vardı. Allahü Teâla'ya bir adada beş yüz sene ibadet etti. Cenab-ı Hak, o adada onun için tatlı bir su çıkardı, bir de nar ağacı yarattı. O bu su ve nar ile gıdalanıyordu. Böylece ibadetine devam ediyordu. Bu kulun eceli yaklaşınca Allah'a (c.c) ruhunu secde halinde alması için dua etti. Allah(c.c) da duasını kabul buyurdu.
Bizler yeryüzüne inince ona uğruyorduk. Ruhu alındıktan sonra göğe yükseldiğimizde ilâhi ilimde bu kulun kıyametteki halini şöyle bulduk. O, Aziz ve Celil olan Allah'ın(c.c) huzurunda durdulur.Allah(c.c) , meleklerine:
-"Kulumu rahmetimle cennete koyun" buyurur.Kul :
-"Ya Rabbi! Beni amelimin karşılığı olarak cennetime koy!" der.
Bu konuşma tam üç kez tekrarlanır. Bunun üzerine Cenab-ı Hak, meleklerine:
-"Bu kuluma verdiğim nimetlerle yaptığı ibadetleri bir ölçün! " diye emreder. Melekler ölçerler, kulun yaptığı beş yüz senelik ibadet ancak gözünün görme nimetine karşılık gelir. Vücudunun diğer azaları şükürsüz kalır.
Bunun üzerine Allahü Teâla meleklerine:
- "Verdiğim nimetlere karşı şükretmeyen bu kulu ateşe atın diye buyurur.Melekler kulu ateşe doğru sürüklerler. O zaman kul:
-"Ya Rabbi! Beni rahmetinle cennetine koy! " diye yalvarır.
Allahu Teala:
-"Ey kulum! Sen hiçbir şey değilken seni kim yarattı?"
-"Sen yarattın Rabbim!"
-"Bu senden mi kaynaklandı yoksa benim rahmetinle mi oldu? "
-"Benden değil senin rahmetinle oldu
-"Sana beş yüz sene ibadet etmek için , kim kuvvet verdi?"
Cebrail(a.s) Peygamber efendimiz(s.a.v) yanına geldi ve şöyle dedi:
Önceki ümmetler içinde bir kul vardı. Allahü Teâla'ya bir adada beş yüz sene ibadet etti. Cenab-ı Hak, o adada onun için tatlı bir su çıkardı, bir de nar ağacı yarattı. O bu su ve nar ile gıdalanıyordu. Böylece ibadetine devam ediyordu. Bu kulun eceli yaklaşınca Allah'a (c.c) ruhunu secde halinde alması için dua etti. Allah(c.c) da duasını kabul buyurdu.
Bizler yeryüzüne inince ona uğruyorduk. Ruhu alındıktan sonra göğe yükseldiğimizde ilâhi ilimde bu kulun kıyametteki halini şöyle bulduk. O, Aziz ve Celil olan Allah'ın(c.c) huzurunda durdulur.Allah(c.c) , meleklerine:
-"Kulumu rahmetimle cennete koyun" buyurur.Kul :
-"Ya Rabbi! Beni amelimin karşılığı olarak cennetime koy!" der.
Bu konuşma tam üç kez tekrarlanır. Bunun üzerine Cenab-ı Hak, meleklerine:
-"Bu kuluma verdiğim nimetlerle yaptığı ibadetleri bir ölçün! " diye emreder. Melekler ölçerler, kulun yaptığı beş yüz senelik ibadet ancak gözünün görme nimetine karşılık gelir. Vücudunun diğer azaları şükürsüz kalır.
Bunun üzerine Allahü Teâla meleklerine:
- "Verdiğim nimetlere karşı şükretmeyen bu kulu ateşe atın diye buyurur.Melekler kulu ateşe doğru sürüklerler. O zaman kul:
-"Ya Rabbi! Beni rahmetinle cennetine koy! " diye yalvarır.
Allahu Teala:
-"Ey kulum! Sen hiçbir şey değilken seni kim yarattı?"
-"Sen yarattın Rabbim!"
-"Bu senden mi kaynaklandı yoksa benim rahmetinle mi oldu? "
-"Benden değil senin rahmetinle oldu
-"Sana beş yüz sene ibadet etmek için , kim kuvvet verdi?"
"Zaman!...Ne müthiş bir şey, Allah'ın azametine ne müthiş delil! Bir ağ gibi, Allah(c.c.) zamanı üzerimize atmış. Her şeyin üstünde zaman, her şeyin!
Zaamnın dışında hiçbir şey yok, bir şey var içimizde zamanın dışına tırmanmak isteyen. Zamana sığamayan bir şey var insanda, o da ruh! Çünkü o zamansızlık âleminin hatıralarını taşıyor. Fakat biz farkında değiliz. "