Tuğba

Tuğba
2163 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
ben ki oydum o bana yürürken elimde toprak elimde vakti dolmuş bir kelimenin akşamüstü vay ki yoktum iki söz edeyim alnına doğru göğsünde çırpınan çiçeğe su vereyim diyeyim: insan eksik kusur sonsuz dünya fazladır diyeyim: içim bir göç evi, atımı orada unuttum taş kestim elmas sustum su biledim incinmiş dilimin kumaşıyla bekledim kendimi
Sayfa 70 - Ve Yayınevi
Herkes başkasının rüzgarıyla gider kendine … anlarım ki insan kendi olmayanın tükenişidir çünküdür yeryüzü belkidir ve sonsuz beyaz
Sayfa 58 - Ve Yayınevi
Müzik kesinlikle bir zorunluluktur. Şiir için de aynı şey geçerli. Şiir bir zorunluluk değil, ama kitaplar öyledir.
Sayfa 95 - Agora Kitaplığı
Hissetmek esastir, anlatmak sonra gelir. Önce hissedip yaşayacaksın; sonra anlayacaksın. Şurası çok açıktır ki, insanlar açısından asıl olan şey, bir deneyim sahibi olmak. Daha sonra düşünsel bir süreci başlatabilirler. Bu her zaman için keyifli bir şeydir. Son olarak da, düşünsel sürecin kendisi yeni bir duygu ortaya çıkarabilir.
Sayfa 83 - Agora Kitaplığı
Kendinize güveniniz ne kadar azsa o kadar öfkeli olursunuz. Ya da korkarsınız. Ve korku öfkeye dönüşür.
Sayfa 82 - Agora Kitaplığı