Tuğba
@hermit_
2163 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Henüz buradayım ve yine en uzak uzaklara saçılmışım, hiçbir yerdeyim, her zaman ben’im ve asla ben değilim.
Sayfa 394 - İthaki Yayınları
zaman yoktur insan kendinin sonuna gider
…
boşluk vardır çember döner insan kendine kalır
…
insan, kusurundan yapılır bir belkidir
Sayfa 97 - Ve Yayınevi
adını unutmuş bir ağrıda eğri durdum boynumu kâğıda sürdüm uzandım oraya yazdıkça inledim yazdıkça bu azaptır diledim alnımın atlasında dolaştım belki bir yüzyıl gölgeme indim gövdemi seyrettim harcımı döktüm
döndüm kendi pergelimle çizdim dilimin çemberini
kumaş verdim mürekkebe suya terziydim
dedim üzerimde taşıdığım bu ten benim değil
dedim değilim kendimin içinde bir kimse
Sayfa 92 - Ve Yayınevi
boşluğu bozdum zamanı yırttım gölgem yok
kendimden biri değilim
Sayfa 88 - Ve Yayınevi
siz bilmezsiniz ben onları orada bıraktım
gölgesi üzülmüş bir aralıkta bıraktım
Sayfa 85 - Ve Yayınevi