Evlilik günahtan korumaz, fakat hesap vereceğiniz kişi sayısını iki misline çıkarır.
Topal Asker
Ey saçları “alagorsan” kesik hanım kız!
Gülme öyle bana bakıp sen arsız arsız!
Bacağımla alay etme pek topal diye.
Bir sorsana o topallık bana nereden hediye ?
Sen Şişli’de dans ederken her gece gündüz,
Biz ötede ne ovalar, çaylar, ne dümdüz
Yaylaları geçtik, karlı dağları aştık;
Siz salonda dans ederken bizler savaştık .
Ey dudağı kanım gibi kıpkırmızı kız,
Gülme öyle bana bakıp sen arsız arsız!
Olan işler dimağını azıcık yorsun!
Biliyorum elbisemle eğleniyorsun;
Biliyorum baldırını o kadar nazla
Örten bir tek ipek çorap kıymetçe fazla
Benim bütün elbisemden... Hatta kendimden...
Biliyorum: Çünkü bugün şu dünyada ben
Neyim? Bir hiç... İşe güce yaramaz topal...
Sen sağlamsın, senin hakkın, dünyadan zevk al:
Çünkü orda düşmanlarla boğuşurken biz
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu sayfayı kitaplara olan tutkumu paylaşmak, edebiyat üzerine düşüncelerimi aktarmak ve kitapların dünyasında derinleşmek için kurdum. Benim için burası, kitapların rehberliğinde kurulan entelektüel bir alan.
Bu platformda, kitaplar hakkında derin sohbetler etmeyi, birbirimize okuma önerilerinde bulunmayı, yazarlar ve eserler üzerine tartışmayı çok değerli buluyorum. Bu anlamda kitap dostu olan herkesle sohbet etmekten büyük mutluluk duyarım.
*Ancak, tanışma taleplerinin özel/ikili ilişki arayışına dönüştüğünü fark ediyorum ve bu durum beni oldukça rahatsız ediyor. *Buradan açıkça belirtmek isterim ki; sayfamda sevgili veya romantik bir ilişki amaçlı tanışma taleplerini kabul etmiyorum. Bu tür mesajlar atarak beni lütfen rahatsız etmeyin.
Kitaplar üzerinden kurulan samimi ve seviyeli tüm dostluklara kapım her zaman açık. Edebiyatın birleştirici gücünde, yorumlarda buluşmak dileğiyle.
Anlayışınız ve sınırlarıma gösterdiğiniz saygı için teşekkür ederim.
Gece Dediğin ŞeyŞiir
Yalnızca göğün kararması değildir.
Bazı saatler vardır;
sokak lambaları bile yorgun yanar,
camlarda yarım kalmış hayatların buğusu birikir,
uzaktan geçen bir ambulans sesi
şehrin kaburgalarının arasından geçer gibi yankılanır.
Ve sonra
herkes evine çekildiğinde
dünya küçülür.
Bir mutfak ışığı kalır sadece bazı pencerelerde.
Bir çayın unutulmuş buharı.
Masanın üstünde açık bırakılmış bir kitap.
Uyumayan insanların sessizliği.
Bir de kediler vardır gecede.
İnsanlardan daha iyi bilirler bazı şeyleri.
Dar sokaklardan ağır ağır geçerler;
sanki dünyanın bütün yorgunluğunu görmüş gibi
kimseye hesap vermeden yürürler.
Bazıları apartman boşluklarında uyur,
bazıları yağmurdan kaçarken arabaların altına siner.
Ama en çok da
kimsenin dönüp bakmadığı kaldırımlarda
gururlarını taşırlar.
İnsan bazen
bir sokak kedisine benzer geceleri.