Aslında geriye gittikçe hayatın içindeki iyiler de, hayatın kendisi de o kadar güzel, o kadar dolu dolu oluyor ve bunlar sürekli birbirine karışıyordu. "Acıların zaman içinde gitgide artması gibi, hayat da bütün olarak hep daha kötüye gidiyor."
İvan İlyiç onca insanın yaşadığı şu koca kentte, onca eş dost arasında ve onca aile üyesiyle birlikteyken, ne denizlerin dibinde ne de toprağın binlerce metre altında bir benzeri daha bulunamayacak korkunç bir yalnızlıkla yüzü divanın arkalığına dönük yatarken, yalnızca geçmişin hayaliyle yaşıyordu.
Puan vermedi·72 syf.·
3 günde okudu
·2020 3. kitabı
... bütün bunların sürdürdüğü yaşamın sürdürmesi gereken yaşam olmadığından kaynaklandığı düşüncesi aklına takılacak oldu mu, hemen hayatı boyunca her şeyi tam gerektiği gibi yerine getirdiğini hatırlıyor ve bu tuhaf düşünceyi kafasından uzaklaştırıyordu.
Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu.