"Bırak ellerini ellerime seni mutluluklara götüreyim."
Hasan Hüseyin'in şiirinden. Bilmem kaç GB'lık telefonla geziyorum ama bu sözü yazmak için yinede bir kağıt bulup üstüne yazıyorum ve cebime atıyorum. Herkes böyle mi yapar bilmiyorum da ben böyle daha fazla haz duyuyorum.
Sabah başladım işe gideceğim için ara veriyorum ama inşallah Raif evde kim var kim yok kovuyordur yoksa rahat edemem. Bugün işte Raif Efendi'nin insanlara baktığı gibi içlerini biliyormuşçasına bakmaya da gayret edeceğim inşallah dayak yemem.
Başlarda pek ilgimi çekmesede okudukça hak vermeye ve ne yapabilirim diye düşünmeye sevk ediyor. Nasıl Reçel Kralı olurum diye fikirler üretmeye başlıyorsunuz.