Tarihten biliyoruz: ‘’Odysseus kaybolduğunda eşine olan aşkının farkına varmıştı, Kristof Kolomb kaybolduğunda Amerika’yı keşfetmişti. Bazı yolculuklarda, yolcular yollarını kaybettikleri zaman kürekleri gemiye alırlarmış, artık hiç bir yere gitmedikleri zaman muhteşem adalara ulaşırlarmış böylece.’’
Bir şey sona erdiği zaman yeni bir şeyin başladığını düşünmemiz gerekir’’ diyen Borges’e kulak vermeliyiz. ‘’Yitirdiğimiz şeyi çok iyi bildiğimiz ama onun yerine ne koyacağımızı bilemediğimiz için, mutsuzuz.’’ Lakin, ‘’dayanmayı, düş kırıklığı karşısında bırakmamayı, başarısızlığı kabul etmeyi, yorgunluğa direnmeyi’’ de bilmeliyiz
Uzerine yerlestigi dut yapragini yiyerek beslenen ve kozasını ören ipekböcegi gibi, kendi çocuklugumuzdan, bellegimizden beslenerek büyür ve gelisiriz. Sonra, yine Tarkovski'nin ifadesiyle; "Biriktirdiklerimizi harcar, yetiskin oluruz; olgunluğumuz da artık son noktamizdir."
Hay Sultan
Ruhuma ağırlık gelen şeylerden ne kadar da usanmışım meğer.
Bu kadar varlıkla bu şehir dar geldi pirim
Masıbe deryasına düşmüş boğulmakta idim
Dünya varlığı gönlüme dar gelmiş idi
Dünya varlığı ile gönlüm daralmış idi
Öyle ki ev sahibine yer kalmamıştı evinde