Ruhunuz, mantık ve muhakemenizin tutku ve nefsinizle çarpıştığı bir savaş alanıdır çoğunlukla.
Keşke barış getirebilseydim ruhlarınıza, ihtilaf ve muhalefeti birlik ve ahenkle değiştirebilseydim!
Fakat nasıl mümkün olabilir bu, içinizdeki her elementin âşığı olarak siz kendi kendinize barış getirmeden?
Mantık ve tutku denizci ruhunuzun dümeni ve yelkenidir.
Yelkeniniz veya dümeniniz bozulursa eğer, sarsılıp sürüklenebilir, açık denizin ortasında öylece kalabilirsiniz.
Çünkü mantık tek başına hükmettiğinde gücü esir eder; tutku ise esriktir, kendi felaketine yanan bir ateştir.
Öyleyse ruhunuzun mantığı tutku seviyesinde yüceltmesine izin verin, şarkı söyleyebilsin böylece;
İzin verin mantık yol göstersin tutkunuza, zira tutkunuz her gün ölüp sonra dirilir yeniden ve tıpkı Zümrüdüanka gibi doğar küllerinden.
Muhakemenizi ve nefsinizi evinizde ağırladığınız iki sevgili misafir olarak görün!